Skip to main content

Η Συνθήκη του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ του 1919 και η Επίσημη ονομασία των Σκοπίων

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/views.module on line 1113.
  • strict warning: Declaration of views_handler_field::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_field.inc on line 1147.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_query::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_query.inc on line 169.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 136.

Η Συνθήκη του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ του 1919 και η Επίσημη ονομασία των Σκοπίων
Ευρωπαϊκή Ένωση: Δυο Μέτρα και δύο Σταθμά στο Θέμα της Ονομασίας
 
Του Μάρκου Τέμπλαρ
 
Στο Δίκαιο των Επιχειρήσεων, ο κανόνας nemo dat quod non habet σημαίνει πως κανείς δεν μπορεί να δώσει αυτό που δεν έχει. Ο κανόνας αυτός ισχύει όταν ένας πωλητής προσπαθεί να πείσει κάποιον ότι έχει δικαιώματα σε περιουσία  που ο πωλητής στην πραγματικότητα δεν έχει.  Η αρχή αυτή χρειάζεται ιδιαίτερη εξέταση. Ο κανόνας περί κλοπιμαίων ισχύει ακόμη  και όταν ο καλόπιστος αγοραστής δεν γνωρίζει ότι ο πωλητής δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει την συναλλαγή. Έτσι, εφόσον τα εμπορεύματα έχουν κλαπεί, ο αγοραστής δεν γίνεται ιδιοκτήτης, ακόμη και αν δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η περιουσία έχει κλαπεί. Επομένως το πρόσωπο που δεν είναι ο ιδιοκτήτης του εμπορεύματος ή της περιουσίας και που κατά συνέπεια είναι ένας κλέφτης, δεν μπορεί να μεταφέρει τα κλοπιμαία σε άλλο πρόσωπο εκτός αν έχει την άδεια από τον πραγματικό ιδιοκτήτη. Το ίδιο ισχύει και στο Διεθνές Δίκαιο.

Η νομική υπόσταση κάθε χώρας αναγνωρίζεται ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.  Στην περίπτωση της διαφωνίας στο θέμα του ονόματος μεταξύ Σκοπίων και η Ελλάδας, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δέχτηκε, επειδή η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε ότι το όνομα Μακεδονία, τα παράγωγά του, και οτιδήποτε έχει να κάνει μ’ αυτό – από ιστορικής, κοινωνικής, ακόμα και πνευματικής πλευράς-ανήκουν στην Ελλάδα κληρονομικά, ότι τα Σκόπια δεν μπορούν να φέρουν το ίδιο όνομα χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη του ονόματος. Δεδομένου ότι ο ιδιοκτήτης δεν επιτρέπει σε καμία άλλη χώρα να μεταχειριστεί το όνομα, τα Σκόπια έπρεπε να βρουν άλλο όνομα και παράγωγά του για τη χώρα τους. Θεωρώντας τα κράτη νομικά πρόσωπα «κατά πλάσμα δικαίου» τα προαναφερθέντα μπορούν να εφαρμοστούν σε σχέσεις μεταξύ τους. Το το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εφ’ όσον η Ελλάδα επέμενε, συμφώνησε στην έκδοση ψηφισμάτων που αποτελούν νομικά έγγραφα.

Το Ψήφισμα 817/93 προτρέπει τα μέρη να συνεχίσουν να συνεργάζονται για να καταλήξουν σε ταχεία επίλυση της διαφοράς τους, ενώ οι δύο χώρες πραγματοποιούν διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, με στόχο την εξεύρεση αμοιβαίας αποδεκτής λύσης στο ζήτημα του ονόματος. Σύμφωνα με το ψήφισμα 817 (1993), τα Σκόπια αποδέχτηκαν να χρησιμοποιούν την προσωρινή ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ή «ΠΓΔΜ». Η Ενδιάμεση Συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ εξηγεί τη σχέση των δυο χωρών ως προς το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να γίνεται κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Οι Σκοπιανοί διεκδικούν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού το οποίο κατά τη γνώμη τους  παρέχει  τη δυνατότητα να αποκαλούν τη χώρα τους, ό,τι αυτοί θέλουν. Το δικαίωμα της αυτοπροσδιορισμού ισχύει όσον αφορά την ανεξαρτησία μιας χώρας ιδιαίτερα όταν το ίδιο όνομα παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα  άλλων ανθρώπων. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1991, τα Σκόπια άσκησαν το δικαίωμα αυτό, το οποίο δεν προσφέρθηκε ποτέ στην Κύπρο από τις Βρετανικές κατοχικές δυνάμεις.

Τα Σκόπια έχουν κινηθεί νομικά εναντίον της Ελλάδας με τη δικαιολογία  ότι η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και σύμφωνα με την κατηγορία η Ελλάδα έπεισε δήθεν άλλες χώρες-μέλη  ότι τα Σκόπια δεν έχουν συμμορφωθεί προς το πνεύμα των καλών γειτονικών σχέσεων. Το θέμα όμως είναι πως τα Σκόπια δεν είχαν ζητήσει να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ ως FYROM, αλλά ως «Μακεδονία» επικαλούμενα εσωτερικές συνταγματικές ρυθμίσεις. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, «καμία χώρα δεν μπορεί να επικαλεσθεί εσωτερικές συνταγματικές ρυθμίσεις για να αποφύγει τις διεθνείς υποχρεώσεις της». Το γεγονός είναι ότι καμιά οργάνωση, καμιά χώρα, και κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να αναγκάσει την Ελλάδα να εγκαταλείψει τα εθνικά δικαιώματα της, τα εθνικά συμφέροντα, και την εθνική της ασφάλεια, όπως η ίδια τα αντιλαμβάνεται.

Οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ και των χωρών της ΕΕ θεωρούν πως η διαφωνία εκ μέρους της Ελλάδας για τ’ όνομα της ΠΓΔΜ είναι γελοία, αν και ήταν οι ίδιες χώρες που είχαν τρομοκρατηθεί από το όνομα Γερμανική, στερώντας έτσι από τους Αυστριακούς τη δική τους καταγωγή. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι πως το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν είναι ο φορέας που έχει δημιουργήσει προηγούμενο, αλλά βρέθηκε προηγούμενο στην Συνθήκη Ειρήνης του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ του 1919, η οποία έλαβε χώρα λίγους μήνες μετά τη Συνθήκη Ειρήνης των Βερσαλλιών. Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την παραίτηση του Κάιζερ, τον Νοέμβριο του 1918, η Προσωρινή Εθνική Συνέλευση της Αυστρίας που αντιπροσώπευε το νέο κράτος που ονομαζόταν Republik Deutschösterreic, δηλαδή «Γερμανο-Αυστριακή Δημοκρατία» αποτέλεσε την Προσωρινή Κυβέρνηση της Γερμανικής  Αυστρίας. Οι σύμμαχοι φοβούμενοι μελλοντικές επιπτώσεις της ένταξης της λέξης Γερμανικής στον τίτλο της νέας δημοκρατίας επέμεναν πως η Αυστρία πρέπει να αλλάξει το όνομά της, εξαλείφοντας τον όρο «Γερμανική». Έτσι, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης Ειρήνης του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ, που υπεγράφη στις 10 Σεπτεμβρίου 1919, η Αυστρία φέρει τον τίτλο Republik Österreich, δηλαδή Δημοκρατία της Αυστρίας. Ο δικτυακός τόπος του Αυστριακού κοινοβουλίου εξηγεί λεπτομερώς τους λόγους και τους φόβους των Συμμαχικών Δυνάμεων, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η Αυστρία δεν θεώρησε πως αυτοί οι φόβοι ήταν σοβαροί.
(http://www.parlament.gv.at/EN/AP/PA/TURN/GESCH_6/Gesch6_Republic-E_Porta... ). 

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτές οι χώρες, που τώρα βρίσκουν τη θέση της Ελλάδας στο θέμα του ονόματος γελοία, ήταν οι ίδιες ακριβώς χώρες που τρομοκρατημένες από τις συνέπειες, αντιπαρατάχθηκαν στον όρο «Γερμανική Αυστρία» στον τίτλο της νέας δημοκρατίας.

 Στις 17 Οκτωβρίου 1919, τέσσερις ημέρες μετά που η Συνταγματική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε τη συνθήκη, το όνομα του κράτους άλλαξε σε «Δημοκρατία της Αυστρίας». Οι συνέπειες της αλλαγής του ονόματος, το οποίο οι Σύμμαχοι επέβαλαν στην Αυστρία, ήταν το γεγονός που διαμόρφωσε τα οποιαδήποτε παράγωγα του ονόματος.

Αντίθετα, η ΠΓΔΜ όχι μόνο αγνόησε το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 817, αλλά και ξεκίνησε ενεργή εκστρατεία έντονης διπλωματικής πίεσης και μάλιστα πολλάκις ψευδόμενη πως δεν υπάρχουν διαφορές πλέον και ότι η Ελλάδα δέχτηκε άλλες χώρες να αποκαλούν το νέο κράτος «Μακεδονία», όπως είναι η περίπτωση της αναγνώρισης της Γουατεμάλας. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι καινούριοι φίλοι τους, όπως η περίπτωση της Κένυας, προωθούν τα Σκόπια. Τα Σκόπια επέστρεψαν ακόμη και έγγραφα πίσω στον αποστολέα, διότι το όνομα της χώρας τους ήταν «Μακεδονία», όπως στην περίπτωση της Ουγγαρίας. Το γεγονός είναι πως η αρχή nemo dat quod habet αγνοήθηκε παντελώς από την ΠΓΔΜ και συμπεριφέρεται λες και δεν έχει καμιά απολύτως ευθύνη.

Οι ενέργειες του Μακεδονισμού αύξησε μέρα με τη μέρα τον εθνικισμό των Σκοπίων στο υψηλότερο επίπεδο που μπορεί κανείς να φανταστεί. Η «Μακεδονική» προσευχή η οποία γράφτηκε και παρήχθη από τον Niche DIMOVSKI, αντιπρόεδρο του Παγκόσμιου Μακεδονικού Συμβουλίου,  παρουσιάστηκε από την εθνική τηλεόραση (π.χ. MTV) της ΠΓΔΜ σύμφωνα με την οποία ο Θεός λεει στους «Μακεδόνες», «[α]πό σας, τους Μακεδόνες, απόγονους των Μακεδόνων δημιούργησα τη λευκή φυλή.  Οτιδήποτε εκτείνεται μέχρι την θάλασσα της Ιαπωνίας προήλθε από το δικό σας γονίδιο». Επιπλέον, στην προσευχή ο Θεός είπε στο ποίμνιό του καλώντας όλους τους λευκούς  στον πλανήτη Μακεδονοειδείς. http://74.125.93.132/search?q=cache:HXaaTcDVpAoJ:www.balkaninsight.com/e...
. Μέχρι σήμερα κανένας αξιωματούχος της ΠΓΔΜ, ή της διασποράς της έχει καταδικάσει αυτό το ρατσιστικό βίντεο εννέα λεπτών http://www.youtube.com/watch?v=9ITEdiSBl3Y&feature=related (Η τελευταία πρόσβαση έγινε στις 11 Φεβρουαρίου 2010).

Εκτός της προπαγάνδας των «υποδουλωμένων Μακεδόνων», η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ δημοσίευσε βιβλίο ιστορίας που φέρει τον τίτλο  «Μακεδονικός Στρατός» που περιλαμβάνει την ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας και ένα Στρατό που συνδέεται με την δική τους αντίληψη εδάφους των στη Μακεδονία. Για να είμαστε ακριβείς η Στρατιωτική Ακαδημία της ΠΓΔΜ χρηματοδότησε το βιβλίο, κατά του οποίου η Ελλάδα υπέβαλε διαμαρτυρία, η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ το απέσυρε μεν, αλλά τώρα προσφέρεται προς πώληση από τον συγγραφέα. Ταυτόχρονα, οι Σλάβοι μαθητές και γενικά η νεολαία βομβαρδίζονται συνεχώς με ανθελληνική προπαγάνδα μέσω των σχολικών βιβλίων τους. Και όλα αυτά χωρίς τα Σκόπια να έχουν  αποδειξει την δήθεν κληρονομιά της  Μακεδονικότητας τους.

Ο πόλεμος των Νήσων Φώκλαντ άρχισε εξαιτίας παρόμοιων Αργεντινών δημοσιευμάτων που εμφάνιζαν τη νοοτροπία των Αργεντινών ως κράτος που ενθάρρυνε  επίθεση σε Βρετανικό έδαφος. Μια ολόκληρη γενιά  μαθητών είχε διδαχτεί ότι οι Νήσοι Φώκλαντ, δηλαδή οι Μαλβίνες, ήταν έδαφος της Αργεντινής. Η κυβέρνηση είχε επίσης εκδώσει ακόμη και γραμματόσημα, ανακηρύσσοντας τα νησιά ως περιοχή της Αργεντινής Δημοκρατίας. Αργεντινοί χάρτες χαρακτήριζαν τα νησιά ως «κατεχόμενα εδάφη».

Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ευρύτερο από την απλή ονομασία Μακεδονία. Οι Σλάβοι της ΠΓΔΜ, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες, έχουν αλλάξει τα ονόματα των δρόμων σε αρχαία Μακεδονικά  (δηλαδή σε ελληνικά),  έχουν καταπιαστεί σε μια φοβερή δράση ανέγερσης αγαλμάτων αρχαίων ηρώων και κτίζουν ηρώα δίδοντας τους ονόματα αρχαίων Μακεδόνων βασιλέων (δηλαδή ελληνικά).  Ένα άλλο παράδοξο γεγονός είναι ότι παρόλο που ισχυρίζονται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας, αλλά τον θεωρούν απόγονο του μυθικού ήρωα Ηρακλή, κρύβοντας το γεγονός ότι ο Hercules είναι το Ρωμαϊκό όνομα του μυθικού ήρωα Ηρακλή ο οποίος ήταν σίγουρα  Αχαιός, δηλαδή Έλληνας. Η τελευταία γελοία πράξη που παραμένει είναι να αλλάξουν τη δική τους γλώσσα σε «αρχαία Μακεδονική» (δηλαδή στη γλώσσα του Κατάδεσμου της Πέλλας) η οποία ήταν Βορειοδυτική Δωρική διάλεκτος με Αιολικά στοιχεία.
     Αντί οι ξένες κυβερνήσεις να πιέζουν τα Σκόπια να σταματήσουν τις παραβιάσεις του κειμένου και του πνεύματος της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, πιέζουν την Ελλάδα με πρόσχημα την πολιτική αστάθεια των Σκοπίων! Έχουν ξεχάσει ότι η αδιαφορία των Σκοπίων για την υπογραφή τους έχει γίνει το modus operandi της χώρας; Τα Σκόπια έχουν κάνει το ίδιο και με τη Συμφωνία της Οχρίδας, συμβάλλοντας έτσι στη δική τους αστάθεια. http://www.rieas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=678&cat...

Απορώ εάν  οι ίδιοι αξιωματούχοι θα υπόγραφαν συμβόλαιο με μη φερέγγυο άτομο γνωρίζοντας πολύ καλά ότι διαπραγματεύεται με κακή πίστη, παραβιάζοντας την pacta sund servanda (οι υποσχέσεις πρέπει να εκπληρώνονται); Οι ξένες κυβερνήσεις παραβιάζουν την αρχή nemo dat quod habet γιατί παραμένουν αδιάφορες μη θέλοντας να δουν τα επικείμενα προβλήματα που θα δημιουργήσουν, αποδεχόμενες την  ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξισώνουν πολιτικά το θύμα (Ελλάδα) με τον θύτη (Σκόπια) και στη συνέχεια παρέχουν βοήθεια στον κλέφτη να κρατήσει τα κλοπιμαία, τα οποία είναι το όνομα Μακεδονία, με τα παράγωγά του, ποδοπατώντας την αρχή nemo dat quod habet, ενώ η Αθήνα παραμένει σιωπηλή. ΓΙΑΤΙ;  Ίσως η Αθήνα είναι αυτή που είναι απρόθυμη να σκεφτεί έξω από το κουτί και κατά συνέπεια να συνδέσει τις τελείες.

Το ίδιο άρθρο στα αγγλικά

Skopje's Award for its Racist Behavior and the Treaty of
St. Germain-en Layé of 1919:  EU Application of Double Standards on the Name Issue
 
By Marcus A. Templar
 
In Business Law, the principle nemo dat quod non habet means that no one may give what one does not have; nevertheless, this principle goes a little further.  This rule stays valid regarding stolen goods, even if the bona fide purchaser does not know that the seller has no right to claim ownership of the object of the transaction.  Thus if goods are stolen, the buyer does not get ownership even if there was no indication that they were stolen.  Accordingly, the consequence of the above principle is that a person who does not own property, that is a thief, may not confer the stolen property to another person except with the true owner's permission.  The same applies in International Law.

The legal status of each country is that of an artificial person.  In the case of the name dispute between Skopje and Greece, the UNSC resolutions have indicated that because Greece complained that the name Macedonia, its derivatives, and its property – historical, social, and even spiritual- belongs to Greece by inheritance, Skopje may not bear the same name without the permission of its owner.  Since the owner does not allow any country to bear it, Skopje had to find another name for the country and its derivatives.  Considering countries as artificial persons, we may apply the above to relations among them.  The UNSC agreed with Greece’s contention and proceeded to adopt resolutions that constitute legal documents. 
Resolution 817/93 urges the parties to continue to work together to arrive at a speedy settlement of their difference while both countries carry out negotiations under the auspices of the UN Secretary General, with the objective of finding a mutually acceptable solution to the name issue.  Skopje has accepted and it will use the provisional name “The Former Yugoslav Republic of Macedonia" or “FYROM.”  The Interim Agreement between Greece and the FYROM explains the relation of these countries in a form of do’s and don’ts during the negotiation period.
The Skopjans assert the right to self-determination allowing them to call their country whatever they want.  The right of self- determination applies in terms of a country's independence, not in terms of its name, especially when the same name infringes on the human rights of other people.  On September 8, 1991, Skopje exercised that right, which was never offered to Cyprus by its British occupiers. 

Skopje has sued Greece alleging that Greece is in violation of article 11 of the Interim Agreement because she had persuaded other UN members that Skopje did not meet the spirit of good neighborly relations.  Nevertheless, pertinent to the matter, Skopje had not applied to join NATO as FYROM, but as “Macedonia” invoking internal constitutional arrangements.  According to International Law, “no country may invoke internal constitutional arrangements to avoid its international obligations.”  Besides, no organization, no country, and no court may force Greece to abandon its national rights, national interests, and national security, as Greece understands them. 

Officials of NATO and EU countries consider the name dispute that Greece has brought up as preposterous, although they were the same countries who were terrified by the name German thus depriving the Austrians of their own German ancestry.  When the UNSC encouraged the two countries to negotiate an acceptable by both countries name for the FYROM, it did not create a precedent, but it employed one from the Peace Treaty of St. Germain-en-Layé of 1919.  Upon the end of WWI and the abdication of the Kaiser in November of 1918, the Provisional National Assembly of Austria, representing the new state called Republik Deutschösterreich or “German-Austrian Republic,” formed the Provisional Government of German Austria.  The allies, fearing future ramifications of the inclusion of the word German in the title of the new republic, insisted that Austria change its name removing the term "German" from it.  Thus according to the provisions of the Peace Treaty of St. Germain-en-Layé, signed on September 10, 1919, Austria appears under the title Republik Österreich or Austrian Republic.  The website of the Austrian parliament explains in detail the reasons and the fears of the allied powers regardless of the fact that Austria did not consider those fears valid (http://www.parlament.gv.at/EN/AP/PA/TURN/GESCH_6/Gesch6_Republic-E_Porta... ). 

The reality is that those countries, which at present find Greece’s position on the name issue ridiculous, were the same countries that objected to the term "German Austrian" in the title of the new republic being terrified of the consequences.  On October 17, 1919, four days after the Constituent National Assembly adopted the treaty, the name of the state was changed to “Republic of Austria.”  The consequence of the name change, which the Allies imposed on Austria, was that it affected any name derivatives.

Conversely, the FYROM not only ignored the UNSC resolution 817/93, it actively launched a vigorous diplomatic and lobbying campaign, oftentimes lying that the dispute was over and that Greece had accepted for other countries to call the new state “Macedonia” as it is in the case of Guatemala’s recognition.  In some cases, Skopje’s newly found friends did its bidding as it is in the case of Kenya.  Skopje even returned documents back to the sender because their country’s name was “Macedonia” as in the case Hungary; and the list can go on and on.  The fact that EU and NATO countries ignore the principle nemo dat quod non habet is absolutely inconsequential to them. 

The officially sanctioned Macedonism raise Skopje 's nationalism to the highest level with every single day that passes.  The "Macedonian" prayer written and produced by Niche Dimovski, vice-president of the World Macedonian Congress, was shown on national TV (i.e. MTV) of the FYROM had God telling the "Macedonians," “[f]rom you, Macedonians, descendants of Macedon I conceived the white race.  All that stretches over to the Japanese sea is conceived from you [sic] gene.”  Furthermore, in the prayer God said to his flock calling all the white men on the planet Macedonoids (http://74.125.93.132/search?q=cache:HXaaTcDVpAoJ:www.balkaninsight.com/e... ).  To this day not one official of the FYROM or the Skopjan diaspora has condemned this racist nine minute video (http://www.youtube.com/watch?v=9ITEdiSBl3Y&feature=related (Last accessed October 16, 2009).

Besides the propaganda issue of “Macedonians in bondage,” the FYROM government published the history book of the “Macedonian Military” that includes the history of ancient Macedonia and an army associated with Skopje’s perception of ancient Macedonia.  To be exact, the Military Academy of the FYROM funded the book, which after Greece filed a demarche, the government of the FYROM withdrew, but it is now on sale by the author.  Simultaneously, the Slavic pupils and youth have been constantly bombarded with anti-Hellenic propaganda through their schoolbooks, the Press, and its diaspora.  In the course of history of any institution of the country, any argument of ancient Macedonians being Greek has been prohibited and it is punishable by law.  Yet, not one Skopjan official or scholar has ever provided a single piece of evidence, let alone proof, for their allegedly inherited Macedonism. 

The Falkland’s War started because of similar publications appearing in Argentina placing the mentality of the Argentinean people in a state that encouraged the regime to attack a British territory.  A whole generation of schoolchildren had been taught that the Malvinas i.e. Falklands were Argentinean territory.  The government had even issued postage stamps proclaiming the islands part of the Argentinean Republic.  Argentine maps labeled the Islands as "occupied territory."

Nonetheless, the problem is wider than the simple name Macedonia.  The Slav inhabitants of the FYROM who have nothing to do with the ancient Macedonians, have changed the names of streets to ancient Macedonian ones (i.e. Greek names), they have been erecting statues of ancient Macedonian heroes (i.e. Greek names) and they are building monuments and naming them after ancient Macedonian kings (i.e. Greek names).  Another absurd fact is that although they claim that Alexander the Great was not Greek, they consider him descendent of the mythical hero Heracles concealing the fact that Hercules is the Roman name for Heracles who was definitely an Achaean Greek!  The penultimate outlandish thing that remains is to change their own language to “ancient Macedonian” (i.e. the language of the katadesmos of Pella), which was a mixed Northwest Doric dialect with Aeolic elements.

Instead of foreign governments pressuring Skopje to stop the violation of the letter and the spirit of the Interim Agreement, they pressure Greece under the pretext of Skopje’s instability!  Have they forgotten that Skopje's disregard for her own signature has become the modus operandi of the country?  Skopje has done the same with the Ohrid Agreement and in this manner it keeps contributing to its own instability.  (http://www.rieas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=678&cat... ). 

Would the same EU/NATO officials that recklessly support the FYROM's ultra-nationalistic path conclude a contract with someone knowing full well that s/he negotiates in bad faith violating pacta sund servanda?  Foreign governments violate the principle nemo dat quod non habet because they are indifferent and do not want to see the upcoming problems which they will create when they sign the document of Skopje's ascension to the EU.  They politically equate the victim (Greece) to the villain (Skopje) and then proceed to assist the thief to keep the stolen goods, the name Macedonia, along with its derivatives and its heritage, stumping on the principle nemo dat quod non habet and Athens remains silent.  WHY?  Perhaps Athens is unwilling to think outside the box and consequently connect the dots.

.

Προπαρασκευαστικές πράξεις

Προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας

Οι διαπραγματεύσεις για το όνομα της Μακεδονίας εν γνώσει της διακινδύνευσης της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας αποτελούν για τους Έλληνες πολιτικούς που συμμετέχουν σ΄ αυτές προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας και πρέπει για το λόγο αυτό να διακοπούν αμέσως.

Οι Γερμανοί βλέπουν οτι η

Οι Γερμανοί βλέπουν οτι η πατρίδα μας δεν έχει δυναμικούς ηγέτες και προωθούν στα διεθνή
Fora τα Σκόπια με το όνομα "Μακεδονία" για να εκβιάζουν το ελληνικό κράτος και να παίρνουν
τα πολυκαταστήματα τους περισσότερα προνόμια στο φορολογικό και στο ασφαλιστικό.
Ζητείται, λοιπόν,ο έξυπνος πατριώτης που θα ταυτίσει τα συμφέροντα Αγγλίας καιΡωσσίας με
τα ελληνικά συμφέροντα ώστε η ελληνική διπλωματία να πάει με θάρρος στον ΟΗΕ και το
δικαστήριο της Χάγης και με βάση το νομικό προηγούμενο που αναφέρει ο συγγραφέας να
αλλάξουν τα Σκόπια όνομα και να αποκτήσουν το γνήσιο προπολεμικό (Βαρντάσκα)
Νεκτάριος Κατσιλιώτης
Ιστορικός-Εκδότης