Skip to main content

Καί πάλι για το βιβλίο Ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/views.module on line 1113.
  • strict warning: Declaration of views_handler_field::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_field.inc on line 1147.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_query::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_query.inc on line 169.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 136.

Δεν αρκεί η διόρθωση ότι «η Τουρκία διεκδικούσε τα Ύμια», θα πρέπει ν' αλλάξει και η έκφραση ότι έγιναν «αμοιβαίες υποχωρήσεις».

Μόνο ΤΡΕΙΣ σελίδες αφιερώνουν οι συγγραφείς στην Επανάσταση του 1821!

Κύριε διευθυντά

Κανονικά, κάποιος που ενδιαφέρεται για την ποιότητα της παιδείας που παρέχεται στο ελληνικό σχολείο, θα 'πρεπε να είναι ευχαριστημένος με την απόφαση της κ. Διαμαντοπούλου να «διορθώσει» την αναφορά τη σχετική με την υπόθεση των Υμίων, διαμορφώνοντάς την σε: «με αφορμή τη διεκδίκηση από την Τουρκία της βραχονησίδας Ύμια...» (βλ. «ΠΑΡΟΝ», 25-7-2010, σ. 20). Βέβαια, ελπίζω ότι δεν σας διαφεύγει η κολοσσιαία αντίφαση, λίγο παρακάτω, με την έκφραση «αμοιβαίες υποχωρήσεις», να εμφανίζεται ο διεκδικών κάτι που δεν του ανήκει (η Τουρκία) ως υποχωρών, τη στιγμή μάλιστα που αυτός που πραγματικά υποχωρεί (η Ελλάδα) βλέπει τρία απ' τα καλύτερα παιδιά της να αφήνουν την τελευταία τους πνοή στο πεδίο της τιμής.

Εγώ, κι ας μην είμαι ιστορικός, θα το 'βρισκα πιο σωστό και πιο τίμιο να δηλώνεται ότι «η Ελλάδα, κατόπιν και της παρεμβάσεως των Αμερικανών, εξαναγκάστηκε σε τακτική αναδίπλωση. Αυτό όμως, σε τίποτα δεν μειώνει τη σημασία της αυτοθυσίας τριών αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού, του Χριστόδουλου Καραθανάση, του Παναγιώτη Βλαχάκου και του Έκτορα Γιαλοψού, που έδωσαν τη ζωή τους στον βωμό της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας.».

Τέτοιου είδους διατυπώσεις, όμως, προϋποθέτουν ιστορικούς που, εκτός από επιστημονική κατάρτιση, διαθέτουν και αγάπη για τον τόπο τους, όρο εκ των ων ουκ άνευ για τη συγγραφή εθνικής ιστορίας, κι όχι δήθεν αντικειμενικούς παρατηρητές αγγλοσαξωνικής συνειδήσεως, που εν τέλει καλύπτουν την ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα των ισχυρών πίσω από μια επίφαση αντικειμενικότητας και αμεροληψίας (ασφαλώς δεν είναι τυχαίο ότι ο ρεπούσειος «συνωστισμός» στην παραλία της Σμύρνης κάνει την εμφάνισή του στο βιβλίο του Τζέφρυ Ευγενίδης Middle sex, εκδ. Libro, 2003, σ. 82: «... Στο μπράντι, ο πλωτάρχης Άρθουρ Μάξουελ του Ναυτικού της Αυτής Μεγαλειότητος και οι υποτελείς του έπαιρναν διαδοχικά τα κιάλια για να παρατηρήσουν την κατάσταση στην ακτή. «Τρομερός συνωστισμός ε;» [...] «...Όσο για τους Έλληνες, ε, κοίταξέ τους μόνο. Έκαψαν συθέμελα όλη τη χώρα και τώρα συνωστίζονται εδώ πέρα ζητώντας βοήθεια.

Ωραίο πούρο ε;»»).

Κι επειδή ωρισμένοι, επικαλούμενοι και την ορθότατη ρήση του Σολωμού περί ταύτισης εθνικού και αληθούς, θα ήθελαν να παρουσιάσουν τα λεγόμενα περί εθνικού προσανατολισμού ως προτροπή για εθνικιστικού χαρακτήρα ψευδολογία, σπεύδουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι εθνικός προσανατολισμός της ιστοριογραφίας σημαίνει προσπάθεια για διακρίβωση της ιστορικής αλήθειας που αφορά κατά κύριο λόγο ένα συγκεκριμένο έθνος (εν προκειμένω το ελληνικό) κι όχι εκτός τόπου και χρόνου ισομερώς κατανεμημένη μέριμνα για τις ιστορικές τύχες όλων ανεξαιρέτως των εθνών (πράγμα που και πρακτικά θα συνιστούσε ανεφάρμοστο εγχείρημα).

Οι συγγραφείς όμως του συγκεκριμένου βιβλίου δεν είναι οι πλέον κατάλληλοι για τη συγγραφή εγχειριδίου εθνικής ιστορίας, γιατί δεν τα πάνε και τόσο καλά με την έννοια της «εθνικής ταυτότητας»:

«Το στοιχείο που δέσποσε στην ελληνική πνευματική ζωή τον 19ο αιώνα ήταν η προσπάθεια οικοδόμησης μιας εθνικής ταυτότητας κοινής για ολόκληρο τον ελληνισμό», δηλώνουν στην αρχή της ενότητας 26, σ. 77.

Πρόκειται στην ουσία εδώ για κεκαλυμμένη έκθεση του μεταμοντέρνου ιδεολογήματος περί σχετικά πρόσφατης «κατασκευής» των εθνικών ταυτοτήτων (κατά συνέπειαν και της ελληνικής). Παραγνωρίζεται όμως το αντικειμενικό γεγονός ότι όταν π.χ. ο Ζαμπέλιος επεσήμαινε τη σχέση του κ.ν.ε. «τραγουδώ» με το α.ε. «τραγωδία» δεν κατασκεύαζε τίποτα, αλλά αποκάλυπτε απλώς τις υπαρκτές σχέσεις μεταξύ αρχαίου και νεώτερου ελληνισμού. Το ότι οι συγγραφείς σκοπίμως συγχέουν τις έννοιες «εθνική ταυτότητα» και «εθνική συνείδηση» φαίνεται και από την ακόλουθη διατύπωση: «Βεβαίως, η απόκτηση μιας πολιτιστικής ταυτότητας κοινής για όλο τον ελληνισμό έπρεπε να βασίζεται σε μια ενιαία, καθομιλουμένη γλώσσα.». Προφανώς για να αποκτάται κάτι, σημαίνει ότι πριν δεν υπάρχει.

Όλα αυτά βεβαίως οι συγγραφείς φροντίζουν να τα εκθέτουν με μισόλογα, ανολοκλήρωτους συλλογισμούς, αποσιωπήσεις και σιβυλλικές διατυπώσεις του τύπου: «Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος και Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος υποστήριξαν ότι η συνέχεια του ελληνισμού από την αρχαιότητα υπήρξε αδιάκοπη και, για να ενισχύσουν αυτή τη θέση, στράφηκαν στη μελέτη του Βυζαντίου. Έτσι διαμορφώθηκε το τριμερές σχήμα της ελληνικής ιστορίας, αρχαία, βυζαντινή, νεότερη. Το σχήμα αυτό κυριαρχεί μέχρι σήμερα στην ελληνική ιστοριογραφία, ιδίως στη σχολική.».

Και μας μας έμεινε η απορία ποιο είναι το σχήμα που υιοθετείται από ένα μέρος της μη σχολικής ιστοριογραφίας, και προ παντός ποια θέση παίρνουν τελικώς οι συγγραφείς του βιβλίου που κατά τα φαινόμενα έχουν και δίνουν την εντύπωση ότι απευθύνονται σε μικρόνοες «ιθαγενείς».

Δέστε για παράδειγμα πώς τσουβαλιάζουν σε μία και μοναδική παράγραφο τον εθνικισμό και τον πατριωτισμό, χωρίς να αισθάνωνται την ανάγκη να κάνουν τη θεμελιώδη διάκριση μεταξύ των δύο. Προκειμένου περί του εθνικισμού, ως παράγοντα που ωδήγησε στην έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γράφουν στη σελίδα 89: «Ο εθνικισμός έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην ωρίμανση των συνθηκών που οδήγησαν στον πόλεμο. Σε μια Ευρώπη όπου οι πολιτικές αποφάσεις είχαν πάψει πλέον να αφορούν μόνο τους ηγέτες, οι συμπεριφορές των λαών είχαν βαρύτητα. Βεβαίως εκτός από κάποιους φανατικούς, οι λαοί της Ευρώπης δεν επιθυμούσαν τον πόλεμο. Δεν ήταν, ωστόσο, και διατεθειμένοι να καταπνίξουν τα εθνικά τους αισθήματα για να διατηρηθεί η ειρήνη.».

Μπορούμε τώρα να καταλάβουμε πώς είδαν οι συγγραφείς και τη στάση της Ελλάδας στην υπόθεση των Υμίων: ως κατάπνιξη των «εθνικών (διάβαζε: εθνικιστικών) μας αισθημάτων» «για να διατηρηθεί η ειρήνη», προς την οποία μονομερή «κατάπνιξη» προσπαθούν κι αυτοί να συμβάλουν με τη «χείρα βοηθείας» που τείνουν προς τους αμφισβητούντες την εθνική μας υπόσταση.

Το κάνουν άλλωστε και σε άλλες περιπτώσεις και με ποικίλους τρόπους. Το γεγονός και μόνο ότι για τα στρατιωτικά γεγονότα της ελληνικής επανάστασης αφιερώνονται τρεις σελίδες (σ. 30-32, με οχτώ μάλιστα εικόνες) είναι ενδεικτικό του πώς αντιμετωπίζεται το μεγαλύτερο κατόρθωμα του νεώτερου ελληνισμού που στοίχισε ποταμούς αιμάτων. Και μετά απορούμε που σε ερώτηση για το ποια γεγονότα αντιστοιχούν στις ημερομηνίες 25 Μαρτίου 1821 και 28 Οκτωβρίου 1940, επί 49 μαθητών της Γ΄ τάξεως ενός συνοικιακού γυμνασίου απάντησαν σωστά για μεν την πρώτη 30 μαθητές, για δε τη δεύτερη 24.

Σίγουρα, κάτι σάπιο υπάρχει στη «δημοκρατία» της Δανιμαρκίας, που δεν αντιμετωπίζεται με «διορθώσεις» επιδερμικού και ευκαιριακού χαρακτήρα αλλά χρήζει ριζικής και συνολικής αντιμετώπισης.

Χρίστος Δάλκος

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=57466&colid=&catid=33&dt=2010-08-08%200:0:0
.

Μα δεν μπορώ να καταλάβω, με

Μα δεν μπορώ να καταλάβω, με το ζόρι πρέπει να τους βάζουμε να διορθώνουν τα βιβλία της Ιστορίας;

Τι ακριβώς έχουν συμφωνήσει με τους Τούρκους για την συγγραφή των βιβλίων, διότι οι Τούρκοι εντελώς διαφορετικά γράφουν τα δικά τους; Τι πάει να πει «αμοιβαίες υποχωρήσεις»; Τι υποχώρηση έκαναν οι Τούρκοι; Εμείς βάλαμε την ουρά κάτω από τα σκέλια και πήραμε το κατά Πάγκαλο "κωλόπανο" από τα Ίμια.

Τα τελευταία χρόνια

Τα τελευταία χρόνια ακούγονται από τα ΜΜΕ, με μεγάλη ένταση και επιμονή, σφοδρές κατηγορίες προς τον μέσο Έλληνα ότι είναι δηλαδή εθνικιστής, πατριδοκάπηλος, σκοταδιστής, ξενοφοβικός, ίσως και λίγο ρατσιστής, σίγουρα πάντως υπερπατριώτης. Οι κατήγοροι είναι συνήθως διάφοροι «πεφωτισμένοι» και παχυλά αμειβόμενοι δημοσιογράφοι, και άνθρωποι της κουλτούρας, της τέχνης και της υψηλής διανόησης!! Αρθρογράφοι, ιστορικοί, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, επιστήμονες που να έχουν συναίσθηση της εθνικής τους ταυτότητας, να γνωρίζουν –έστω αδρά- την ελληνική ιστορία, να επιθυμούν τη διατήρηση της γλώσσας, να αγαπούν και να νοιάζονται για τη χώρα τους χωρίς υστεροβουλία και υπερβολές, αυτοί σίγουρα υπάρχουν και αποτελούν μάλιστα την πλειοψηφία. Δεν τους δίνεται όμως βήμα (στο βαθμό τουλάχιστον που τους αναλογεί) και έτσι υπερισχύουν οι κραυγές των άλλων. Αυτών δηλαδή που ζητούν να πάψουμε να διδάσκουμε στην Ιστορία γεγονότα που συντηρούν εχθρότητα ή αντιπάθεια προς τους γείτονες μας, να καταργήσουμε τη διδασκαλία της αρχαίας γλώσσας, να περιθωριοποιήσουμε την ορθοδοξία και τις παραδόσεις της, να ψηφίσουμε, άνευ όρων, την είσοδο της «Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ και της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την αποδοχή του σχεδίου Ανάν κ.τ.λ.
Να τι γράφει, στην επιφυλλίδα κυριακάτικης εφημερίδας, με την υπέροχη πέννα του, ο Χρήστος Γιανναράς:
«Ο συνδυασμός φτηνής ιδιοτέλειας και συμπλεγμάτων επαρχιώτικης μειονεξίας, αναδείχνει κορυφαίους σε επιδόσεις αρνησιπατρίας τους καριερίστες της «ανανεωτικής» τάχα Αριστεράς. Με το πρόσχημα της εμμονής στον μαρξιστικό διεθνισμό, πουλάνε ανενδοίαστα εκδουλεύσεις στη διεθνώς ηγεμονεύουσα σήμερα φιλοδοξία «Νέας Τάξης» πραγμάτων (δηλαδή αγορών). Προπαγανδίζουν με ζηλωτικό φανατισμό το μοντέλο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, αρνούνται κάθε κριτήριο πολιτισμικής συμβατότητας για την παροχή ελληνικής ιθαγένειας σε όσους παράνομα και εκβιαστικά εισέρχονται στη χώρα. Κηρύχνουν παθιασμένα το εθνικό κράτος ξεπερασμένο και ιδεολόγημα τον στόχο της κοινωνικής συνοχής. Μάχονται με νύχια και με δόντια να επιβάλουν στανικά την κατασυκοφάντηση ή την αγνόηση της ιστορίας και του πολιτισμού των Ελλήνων στο ελληνικό σχολείο, στον πολιτικό λόγο, στην τηλεοπτική χειραγώγηση του λαού – να καταστήσουν την αρνησιπατρία κυρίαρχη εξουσιαστική ιδεολογία».

Ηλίας Κ.

Αυτή η κατάσταση συνεχώς

Αυτή η κατάσταση συνεχώς χειροτερεύει και από ότι φαίνεται δεν έχει τέλος. Δυστυχώς!

Πρόκειται για ένα τυπικό

Πρόκειται για ένα τυπικό σύγγραμμα που φέρει την ιδεολογική σφραγίδα του εκπαιδευτικού διεθνισμού.Σκοπος του είναι να προσαρμόσει τα γυμνασιόπαιδα στην νέα "πραγματικότητα" που
θέλει τους `Ελληνες σ'ένα υποτυπώδη πολιτιστικό ρόλο και τους Τούρκους αφεντικά της Αν.Μεσογείου.
Ο μόνος τρόπος αφύπνισης είναι οι γονείς και οι συγγενείς να ενθαρρύνουν τους νέους στην
αγορά μη συμβατικών εξωσχολικών ιστορικών βιβλίων και περιοδικών.Μόνο τότε το παιδί θα
καταλάβει την διαφορά και θα αποκτήσει το πνευματικό πηδάλιο που θα του επιτρέψει να έχει
άρτια καταναλωτική και πολιτική συμπεριφορά.
Νεκτάριος Κατσιλιώτης
Ιστορικός-Εκδότης