Skip to main content

Η απειλή: νέες αλλαγές στην Παιδεία

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/views.module on line 1113.
  • strict warning: Declaration of views_handler_field::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_field.inc on line 1147.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_query::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_query.inc on line 169.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 136.

«Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται», έχεις την εντύπωση πως όλοι αυτοί, οι «δια βίου» αμαθείς και κενόσπουδοι, τίποτε άλλο δεν σκέφτονται παρά μόνο πως θα αποκεφαλίσουν «ό,τι παλαιόν, εγχώριον και ελληνικόν» απόμεινε στην πολύπαθη Παιδεία.

Στο «ΒΗΜΑ» της 7ης Νοεμβρίου διαβάζουμε ότι απειλούμαστε και με νέες αλλαγές στα σχολεία. Θα επεκταθεί το υποχρεωτικό ωράριο στα Δημοτικά ως τις 3 το απόγευμα, στο Γυμνάσιο ως τις 4. (Θα τρέχουν αλαφιασμένες οι μανάδες στα διαλείμματα, με ταπεράκια στο χέρι, για να ταΐζουν τα λιμοκτονούντα βλαστάρια τους. Εκτός κι αν επανασυσταθεί ο θεσμός των μαθητικών συσσιτίων ή δοθεί σε κάποιο άπληστο όρνιο κάποιας μορφής κέιτεριγκ, πράγματα, βέβαια, ανήκουστα για τις κανιβαλικές τρόϊκες). Μιλώντας στην εφημερίδα κάποιο στέλεχος του υπουργείου «δια βίου» αποκαλύπτει τρεις μελετώμενες καινοτομίες. (Οι πιο «τζαλαπατημένες» και κουρασμένες λέξεις του ελληνικού λεξιλογίου, τω καιρώ ετούτω, είναι τα επίθετα καινός και νέος. Και αυτό στο χώρα που γερνάει και οι νέοι θα είναι σε λίγα χρόνια, αν συνεχισθεί η δημογραφική απίσχνανση, είδος υπό εξαφάνιση). Πρώτη καινοτομία, όπως προείπαμε, η επέκταση του ωραρίου. Από το 2012 θα γενικευτεί, αφού δοκιμαστεί πιλοτικά σε 160 σχολεία. Το πρόγραμμα «θα γεμίσει» με δραστηριότητες, που μόνο στόχο θα έχουν να διασκεδάζουν τα παιδιά και να μην πλήττουν.

Δεύτερη καινοτομία: «Οι μαθητές θα κληθούν στο μέλλον να…αυτοαξιολογούνται, να διορθώνουν μόνοι τα γραπτά τους, και να αναζητούν την λύση σε εκείνα τα κεφάλαια που τους δυσκόλεψαν». Ερώτηση: το χαζοχαρούμενο ευφυολόγημα, η αυτοαξιολόγηση, τι σημαίνει; Ο δάσκαλος τι ρόλο θα παίζει;

Και πάλι το παιδί ως αντικείμενο δέους και λατρείας, ως προσκύνημα. Τέτοιες αξιολύπητες θεωρίες κατέστρεψαν τον ρόλο του εκπαιδευτικού. Ρήμαξαν τα σχολεία από την αποθέωση του παιδιού, την καταστρεπτική λογική του «πρώτα ο μαθητής», με παράλληλη υποτίμηση του δασκάλου. Αυτή η φανταχτερή φράση «πρώτα ο μαθητής», εξουδετερώνει και κάθε αντίλογο. Τι θα πει πρώτα ο μαθητής; Κατεδαφίστηκε η σωστή ιεράρχηση των ρόλων, υποτάχθηκε ο δάσκαλος από φόβο, ραθυμία (και αμορφωσιά ενίοτε), στα ανώριμα «κέφια» των μαθητών και ιδού τα αποτελέσματα: μια γενιά γεμάτη μίσος για την πατρίδα που τους γέννησε, απελέκητη, απείθαρχη, πολέμια της πατρώας πίστης, χωρίς γλώσσα, έρμαιο των θηρίων, νοητών και φανερών.

Θέλω να μοιραστώ ένα εξαίρετο κείμενο που εντόπισα στο βιβλίο «προς αγιογράφον Ευάγγελον Μαυρικάκην» του Φώτη Κόντογλου (σελ. 40). Είναι από τα ωραιότερα που διάβασα για τη σακατεμένη σήμερα σχέση δάσκαλου και μαθητή.

«Σήμερα φαίνεται ότι ο δάσκαλος μετατρέπεται σε εκπαιδευτικό, που περισσότερο διεκδικεί παρά διακονεί, που μεταδίδει πληροφορίες στη νέα γενιά, αλλά δεν έχει πρόταση ζωής. Και ο μαθητής γίνεται εκπαιδευόμενος, ο οποίος δεν θέλει να ακούει, δεν μαθαίνει να ακούει, αλλά να έχει άποψη για όλα και να κρίνει. Η εκπαιδευτοποίηση του δασκάλου και η απώλεια της ιδέας της μαθητείας μπορούν να αποβούν μοιραίες για την παιδεία μας. Γιατί ο δάσκαλος δεν αρκεί να είναι ειδικός επιστήμονας της αγωγής και παράγοντας της εκπαίδευσης, δεν φτάνει να έχει ανθρωπιστική κουλτούρα, πρέπει να έχει και το ήθος του δασκάλου, την ελευθερία και τη σοφία, που δεν αποκτώνται με την καλύτερη οργάνωση της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών, αλλά είναι υπόθεση αληθινής μαθητείας, υπευθυνότητας και αυθυπέρβασης. Και γιατί η λέξη μαθητής κατονομάζει μια από τις σημαντικότερες διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, την αλήθεια της σχέσης, της άσκησης, της υπακοής, του σεβασμού, της αγάπης για την πνευματική κληρονομιά μας. Δάσκαλος και μαθητής είναι κατάκτηση που θα έπρεπε να προσέχουμε ως κόρην οφθαλμού.

Μαζί με τον δάσκαλο και τον μαθητή απειλείται σήμερα και η ίδια η έννοια της παιδείας ως ανθρωποποιίας, αφού, μέσα στη γενικότερη σύγχυση αξιών φαίνεται να κυριαρχεί ο χρησιμοθηρικός προσανατολισμός στον χώρο της εκπαίδευσης κα να απεμπολούνται αλήθειες ζωτικές για τον άνθρωπο και την ελευθερία του. Οι αλήθειες, που συγκλόνισαν τους Πατέρες και τους Μάρτυρες, τους αγωνιστές και τους ήρωες, που διέσωσαν το Γένος, δεν φαίνεται σήμερα να μας αγγίζουν. Χάνεται η αλήθεια ότι η Παιδεία αναφέρεται στην ικάνωση της νέας γενιάς να ανακαλύπτει νόημα ζωής και αξιολογικό προσανατολισμό μέσα από τη συνάντηση με τα πολύτιμα στοιχεία της παράδοσης, η οποία δεν είναι το δικαίωμα ψήφου των νεκρών, αλλά ανεξάντλητη πηγή νοηματοδότησης της ελευθερίας μας».

Παράδοση, θα συμπλήρωνα, είναι η ζωντανή φωνή των κεκοιμημένων. (Το βιβλίο εκδόθηκε από τον «Αρμό» το 1997).

Ας προχωρήσουμε όμως στις τυμπανιαίας μορφής καινοτομίες.

Τρίτη: Θα είναι το ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αποκτήσουν πλήρη ελευθερία, στην αναζήτηση πρακτικών και νέων μεθόδων στην διδασκαλία των μαθημάτων τους». («Τραυλίζουμε τη γλώσσα και τη διάνοια» έλεγε ο Δ. Κανταρτζής και η παραπάνω - φυσαλίδα αέρος - διατύπωση εγγράφεται στους υποστηρικτές της). Συνεχίζοντας το ανώνυμο στέλεχος επεξηγεί τις πρακτικές και τις νέες, εμβρυακής μορφής θα λέγαμε, μεθόδους όπως θεατρικές παραστάσεις, εκδρομές και άλλα πρωτάκουστα (!!) πράγματα. (Καημός κι αυτός με την «θεατρική αγωγή». Έγινε και μάθημα. Προφανώς θα έχουν υπ’ όψιν την σπουδαιότητα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Στην αρχαία πόλη οι τραγωδοί θεωρούνταν παιδαγωγοί του λαού. Το θέατρο ήταν σχολείο του λαού. Οι επιγραφές των χορηγικών τριπόδων που διασώθηκαν, γράφουν: «Σοφοκλής εδίδασκεν», «Αισχύλος εδίδασκεν». Αυτά που γίνονται στα σχολεία, εκτός λαμπρών εξαιρέσεων, είναι γελοίες απομιμήσεις τηλεοπτικών σκυβάλων).

Βεβαίως οι ημέτεροι «συνήθεις χάσκακες» επιστράτευσαν και ξένους επιστήμονες για να μας αλλάξουν τα φώτα. Κυρίαρχο ρόλο συμβούλου ανέλαβε η Φινλανδή κ.Λάιλα Μακίνεν, η οποία ακτινογραφεί το εκπαιδευτικό σύστημα. Βρέθηκε η λύση, λοιπόν, για το άταφο πτώμα της παιδείας. Θα μας σώσουν οι ξένοι, οι ημέτεροι διαβίου φωταδιστές και οι νέες μέθοδοι. Κι ας φωνάζουν δάσκαλοι και καθηγητές για το γκρεμοτσάκισμα στου κακού τη σκάλα. Ποιος μας δίνει σημασία; Αποφασίζουν οι προσκυνημένοι «κοτζαμπάσηδες», συνεργούντος του αδιάφορου λαού.

Θα κλείσω με μια χαριτωμένη διήγηση που καταγράφει ο αγωνιστής του ’21 Γ. Ψύλλας, στα «απομνημονεύματα του βίου» του (σελ. 286).

«Ένας Θεσσαλός προεστός, εντελώς αναλφάβητος, χρησιμοποιεί το δάσκαλο του χωριού και ως γραμματικό του. Επειδή όμως ο δάσκαλος δεν ήταν σε όλα υπάκουος, ο προεστός προτείνει στην γενική συνέλευση των κατοίκων την απόλυσή του. Γιατί; ρωτάει εκείνος εμβρόντητος. Γιατί δεν ξέρεις γράμματα. Και ποιος το λέει αυτό; Εγώ! Απαντά ο προεστός. Γράψε τη λέξη βόδι να δούμε αν ξέρεις. Ο δάσκαλος έγραψε σε ένα χαρτί βόδι. Τότε ο προεστός ζωγράφισε σ’ άλλο χαρτί ένα βόδι, το δείχνει στους χωριανούς - το ίδιο αναλφάβητους - και ρωτάει: Πέστε μου, ποιο χαρτί γράφει βόδι; Το δικό σου, απαντούν όλοι. Και έδιωξαν το δάσκαλο».

Νατσιός Δημήτρης

δά;σκαλος-Κιλκίς

.

Είναι πολλά τα βήματα του

Είναι πολλά τα βήματα του αποπροσανατολισμού από την αληθινή έννοια της παιδείας, που θα μας σερβίρουν. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Το κακό είναι αξιότιμε κύριε Νατσιέ και να σας συγχαρώ για το άρθρο και γενικά για τις απόψεις σας περί παιδείας, πως οι σημερινοί δάσκαλοι, όσοι δεν είναι αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι έλάχιστα είναι διατεθειμένοι να αντιταχθούν στον υποβιβασμό του ρόλου τους. Οι περισσότεροι αρκούνται στο σήκωμα των ώμων λέγοντας" τι να κάνουμε, αυτά μας λέει η εγκύκλιος του υπουργείου" και προχωρούν ακάθεκτοιστο στην ολική νάρκωση των παιδικών μυαλών. "Πρώτα ο μαθητής", αναφέρετε εύστοχα, μου θυμίζει το προεκλογικό του κυρίου Παπανδρέου "Πρώτα ο πολίτης". Κι ενώ όλοι αντιλαμβανόμαστε πως σημασία θα δοθεί στην κάλυψη αναγκών πρώτα του πολίτη και επί του θέματος πρώτα του μαθητή, η ουσία μας αποδεικνύει, πως ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ πρώτα ο πολίτης ή ο μαθητής. Ας θυμηθούμε πως μανθάνω θα πει αποκτώ γνώσεις -διδάσκομαι. Και πως να διδαχθεί σήμερα ένα παιδί όταν απέναντί του καλείται να έχει απλά ένα δημόσιο υπάλληλο, που το μόνο που τον απασχολεί είναι τα κεκτημένα του που διακυβεύονται; Όμως μανθάνω σημαίνει και συνηθίζω σε κάτι(πχ έμαθε να κοιμάται νωρίς). Φοβάμαι λοιπόν αγαπητέ δάσκαλε, πως οι σημερινοί αρμοδιοαναρμόδιοι με πρωτεργάτη την κυρία Μπίλντεμπεργκ- Διαμαντοπούλου σε αυτό το "μανθάνω", στηρίζονται για να μάθουν στα παιδιά μας την ανυπακοή, την κοροϊδία του δασκάλου ως πρόσωπο φαιδρό εν ώρα μαθήματος, καθώς οι γνώσεις δε θα πηγάζουν απο το στόμα του, αλλά απο την οθόνη του διαδραστικού παντογνώστη υπνωτιστή, που σιγά- σιγά φωλιάζει σε κάθε σχολική αίθουσα απο την πρώτη κιόλας δημοτικού. Είθε οι εκπαιδευτικοί μας να αποδειχθούν αντάξιοι του ρόλου που αναλαμβάνουν και να κατέβουν και μια φορά στο δρόμο για το καλό της ελληνικής κι ελληνοπρεπούς παιδείας, αλλά και για τη διατήρηση του σεβασμού στο πρόσωπό τους και το λειτούργημά τους! Όχι μόνο για το χρήμα. Όχι όλα για το χρήμα!

Κύριε Νατσιέ, Εγώ δεν μπορώ

Κύριε Νατσιέ,
Εγώ δεν μπορώ να σας συγχαρώ για το άρθρο.Αμφιβάλλω για το κατά πόσον διαβάζετε τις απαντήσεις καθώς ποτέ δεν έχετε σχολιάσει τις αποστομωτικές απαντήσεις που σχεδόν πάντα παίρνετε αλλά θα μπω για μια τελευταία φορά στον κόπο.
α)Λέτε " Το πρόγραμμα «θα γεμίσει» με δραστηριότητες, που μόνο στόχο θα έχουν να διασκεδάζουν τα παιδιά και να μην πλήττουν"...Διαφωνείτε λοιπόν με τη διασκέδαση των παιδιών.Θα προτιμούσατε να κρατούσατε το ραβδί στο χέρι φαντάζομαι.Μέσα απο τη διασκέδαση έρχεται η πιο ουσιαστική μάθηση, δεν ξέρω αν το έχετε υπόψιν.
β)Έχετε γνώση του τι εστί αυτοαξιολόγηση, το ρόλο της στην ανάπτυξη του παιδιού και τις μεθόδους που αυτή εφαρμόζεται? Σίγουρα όχι.Ο δάσκαλος κύριε Νατσιέ είναι βοηθός του μαθητή, όχι αφεντικό του.
γ)Διαφωνείτε και με το ανοικτό αναλυτικό πρόγραμμα(έτσι λέγεται αυτό που περιγράφετε..).Το κλειστό αναλυτικό πρόγραμμα που με τόση θέρμη υπερασπίζεστε ταιριάζει μόνο σε απολυταρχικά καθεστώτα και ανελεύθερες κοινωνίες. Αυτό προτείνετε κύριε Νατσιέ?
Νομίζω πως δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για να καταρρεύσουν οι απλοικοί και χαμηλού επιπέδου ισχυρισμοί του κυρίου Νατσιού, αν κάποιος το θελήσει όμως, μετά χαράς να κάνω μια πιο βαθιά ανάλυση των θέσεων του ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ αυτου "εκπαιδευτικού"

Με τις απόψεις του

Με τις απόψεις του αρθρογράφου μπορεί να διαφωνεί κανείς σε πολλά, όπως και εγώ έχω διαφωνήσει. Αλλά δεν αντιλαμβάνομαι τον λόγο για τον οποίον, ειδικά για το παρόν άρθρο, του ασκείτε αυτή η δρυμήτατη κριτική φίλτατε κε. arxoxris.
Δεν απελευθερώνεις έναν άνθρωπο, όταν τον αφήνεις να κάμει ό,τι θέλει στο σχολείο, γιατί στην ζωή του αργότερα δεν θα μπορεί να κάμει απολύτως τίποτε!

Το παρόν άρθρο φίλε imago

Το παρόν άρθρο φίλε imago είναι αστήρικτο και άκρως λαικίστικο. Αποτελεί μια στείρα κριτική, χωρίς επιχειρήματα, χωρίς άλλη πρόταση, προβάλλοντας τα θετικά ως αρνητικά. "Όταν τον αφήνεις να κάμει ό,τι θέλει", δεν είσαι δάσκαλος, όταν όμως θέτεις τα πλαίσια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί ελέυθερα και δημιουργικά είσαι πραγματικός δάσκαλος.

Έχω ζητήσει απο το antivaro το δικαίωμα να αρθρογραφώ για την παιδεία, φαίνεται όμως πως μόνο οι απόψεις του κυρίου Νατσιού απο το κανάλι 4Ε είναι αποδεκτές προς δημοσίευση

Μα θα συμφωνήσω σε αυτό

Μα θα συμφωνήσω σε αυτό φίλτατε, πλην όμως τα πλαίσα αυτά, εντός των οποίων θα κινηθεί το παιδί, ποιός άλλος θα μπορεί να τα θέσει, εκτός από τον ίδιο τον δάσκαλο;
Εκεί δεν βρίσκεται η ουσία της κριτικής του αρθρθογράφου, όταν διερωτάται:
"Ο δάσκαλος τι ρόλο θα παίζει;"

Το μόνο σίγουρο είναι ότι

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανένας μαθητής δεν φαίνεται να διασκεδάζει κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους των άθλιων ελληνικών διδακτηρίων, κάνοντας, δήθεν, δημιουργικά μαθήματα, όπως εικαστικά, θέατρο, υπολογιστές και άλλα βαρύγδουπα αντικείμενα και αυτό αποδεικνύεται και από την απόγνωση στην οποία βρίσκονται οι ταλαίπωροι ωρομίσθιοι συνάδελφοι των ειδικοτήτων που δεν έχουν ούτε χώρο ούτε υλικό για να δουλέψουν αφού τα σχολεία δεν διαθέτουν ούτε το μίνιμουμ των οικονομικών πόρων και των εγκαταστάσεων για να ανταποκριθούν, έστω και στοιχειωδώς στις απαιτήσεις των παραπάνω μαθημάτων...φούμαρα λοιπόν όλα...ας φροντίσει το σεβαστό υπουργείο να φτιάξει πρώτα τις υποδομές σε όλους τους τομείς και μετά βλέπουμε για το ποιες μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητητες...ή μάλλον, ναι, μεταρρυθμίσεις χρειαζόμαστε, όχι όμως εκεί που οι κατέχοντες προσπαθούν να μας πείσουν...πρωτίστωτες χρειάζεται επαναπροσδιορισμός των στόχων της δημόσιας παιδείας, ορισμός του τι είδους ανθρώπους προσδοκούμε να φτιάξουμε, τι όραμα έχουμε, πώς η παιδεία, κυρίως η πανεπιστημιακή, θα απαγκιστρωθεί από το άθλιο κατεστημένο της καθηγητικής μαφίας, να γίνουν επιτέλους τα πανεπιστήμια χώροι μάθησης και έρευνας και όχιφυτώρια εκκολαπτόμενων κομματικών στελεχών...
Ας αφήσουν λοιπόν τα καημένα τα παιδάκια να γυρνάνε τουλάχιστον στο σπιτάκι τους στις 2, έστω το μεσημέρι, να ξεκουράζονται, ας φροντίσει η πολιτεία οι μανάδες να δουλεύουν ανθρώπινα ωράρια και να μην διαθέτουν όλο τους το δυναμικό στην εργασία τους, αφήνοντας τα παιδιά στους πέντε δρόμους...Ας επιστρέψουν τα μαθήματα ειδικοτήτων στο δάσκαλο, ο οποίος για τις τάξεις του δημοτικού σχολείου είναι ο μόνος που μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις τους και να συνδέσει τα μαθήματα αυτά με όλα τα άλλα γνωστικά αντικείμενα ...ας καταλάβετε ότι η περίφημη ευέλικτη ζώνη ακυρώνεται όταν αφαιρείται από το δάσκαλο η δυνατότητα να δουλέψει τα καλλιτεχνικά, τη μουσική, το θέατρο, ακόμα και τη γυμναστική, όταν η ευέλικτη ζώνη περιορίζεται σε μία ώρα εβδομαδιαίως, την οποία πολλές φορές δεν την έχει ο δάσκαλος, γιατί δεν "βγαίνει" αλλιώς το πρόγραμμα...ας μην γίνεται το δημοτικό σχολείο κέντρο διερχομένων, ας μην γίνεται κατακερματισμός του προγράμματος, ώστε να μην μπορεί ο δάσκαλος να διδάξει ούτε ένα ολοκληρωμένο δίωρο γλώσσα ή μαθηματικά...έχετε ακούσε, φαντάζομαι, ότι το παιδί του δημοτικού, και ειδικά των μικρών τάξεων έχει ανάγκη ένα πρόσωπο που να μπορεί να συνδεθεί μαζί του, οι συνεχείς αλλαγές το μπερδεύουν, το κουράζουν...Μη βιάζεστε όλοι εσείς οι υποστηρικτές των νέων μέτρων να γίνεται βασιλικότεροι του βασιλέως, δείτε ψύχραιμα τα πράγματα, χωρίς να τυφλώνεστε από ιδεολογήματα ... που σας έπεισαν να παπαγαλίζετε το λεξιλόγιο των νεωτεριστών όπως αυτοαξιολόγηση, ανοιχτό αναλυτικό πρόγραμμα, πρώτα ο μαθητής κ.ά...αυτά πάντα οι φωτισμένοι δάσκαλοι τα εφάρμοζαν... δεν αποτελούν καινοτομίες, μόνο οι λέξεις έχουν γίνει πιο βαρύγδουπες για να κρύψουν την γύμνια της ουσίας...Και μόνο επειδή όλο το νέο πρόγραμμα σπουδών για το δημοτικό σχολείο είναι ένα σκέτο εγχειρίδιο συνθηματολογίας και γενικολογίας, χωρίς περιεχόμενο, ένας δάσκαλος οφείλει να το δει κριτικά, αυτός είναι εξάλλου και ο ρόλος του, να κρίνει και να αντιστέκεται και όχι να υλοποιεί μόνο και να διεκπεραιώνει προγράμματα που κάποιοι άλλοι εκπονούν... τότε, συγγνώμη, αλλά δεν είναι δάσκαλος, είναι δημόσιος υπάλληλος...
Αυτά...και άλλα πολλά...Μια δασκάλα που υπηρετεί στην τάξη 21 χρόνια...

axrxrorosisx εσεις οι σοβιετ

axrxrorosisx
εσεις οι σοβιετ εξουσιαστες εχετε χιλιαδες δικα σας μεσα μαζικης αποβλακωσης για να περνατε τη μπολσεβικικη μισελληνικη προπαγανδα σας, οπως το ιντυμιντια του σορος...
ε να μην εχουμε και μεις οι ελληνες ενα αντιβαρο?
εκει στα δικα σας δεν μπορουμε να γραφουμε εμεις οι ελληνες.
αρα και στα δικα μας δεν μπορειτε να γραφετε εσεις οι σοβιετ...

εξω οι σοβιετ μισελληνες απο το αντιβαρο!!!

Τα προτεινόμενα συστήματα

Τα προτεινόμενα συστήματα διδασκαλίας από τους ‘’σοφούς’’ της Δύσης είναι ολοφάνερο ότι πετάνε τον δάσκαλο στο περιθώριο ! Τον βγάζουν κυριολεκτικά από τ ην τάξη , για τον απλούστατο λόγο ότι απορρίπτουν την αναγκαιότητα της παρουσίας ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ . Και σου λένε μετά ότι βασίζονται τάχατες σε αρχές που προέρχονται από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη…! Δεν ντρέπονται οι υποκριτές !
Διότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είχαν ΜΑΘΗΤΕΣ ,και οι μαθητές τους είχαν ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ .

ΝΟΗΜΑ ΖΩΗΣ διδάσκεται μονάχα από Δασκάλους που το βιώνουν και οι ίδιοι.
Οι Η/Υ διδάσκουν κι αυτοί ,αλλά διδάσκουν αποξηραμένη γνώση χρησιμοθηρικού καθαρώς χαρακτήρα .
Ο Ελληνικός Πολιτισμός ,μέχρι πρότινος, διατηρούσε ένα σπουδαίο προσόν : Αφομοίωνε δημιουργικά κάθε ξένη - νέα πρόσληψη . Στη δική μας γενιά ( μεγάλη ευθύνη και ντροπή για εμάς ) έγινε η μεγάλη ανατροπή : Παραχωρήθηκε η δυνατότητα στο πρόσλημα να αφομοιώσει ολόκληρο τον τρισχιλιόχρονο πολιτισμικό μας θησαυρό !

Εγώ αρθρογραφώ για την

Εγώ αρθρογραφώ για την Παιδεία ως δάσκαλος μάχιμος και όχι ως άσχετος τιποτολόγος κ. arxoxris. Τους μαθητές μας τους διδάσκουμε, τους μαθαίνουμε γράμματα. Το σχολείο δεν είναι τόπος διασκέδασης και μπαζώματος του ελεύθερου χρόνου των παιδιών. Αυτά τα φληναφλήματα περί ανοιχτού σχολείου μας έφαγαν. Δόξα τω Θεώ παραμένω χαμηλού επιπέδου. Όταν φτάσω στο υψηλό, σαν το δικό σας, θα παραιτηθώ από την εκπαίδευση γιατί θα γίνω απειλή για τους μαθητές μου.
Δεν απαντώ στα σχόλια γιατί δεν έχω υπολογιστή στο σπίτι. Με εξυπηρετεί η εφημερίδα που αρθρογραφώ. Σέβομαι και διαβάζω τις απόψεις των επισκεπτών.

Είμαι επίσης δάσκαλος κύριε

Είμαι επίσης δάσκαλος κύριε Νατσιέ...σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό "άσχετου τιποτολόγου",διότι ποτέ δεν προβάλλετε επιχειρήματα για τα λεγόμενα σας. Εκφράσεις όπως"Αυτά μας έφαγαν","μπάζωμα ελεύθερου χρόνου","τους μαθαίνουμε γράμματα", δείχνουν την επιστημονική σας κατάρτιση...
Και απαντώ σε όλους μαζί λέγοντας ότι αυτήν ακριβώς την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του δασκάλου να θέτει τα πλαίσια διδασκαλίας υπερασπίζομαι, κάτι που εφαρμόζεται με το ΑΝΟΙΚΤΟ αναλυτικό πρόγραμμα. Καταλάβετε ότι ο κύριος Νατσιός μιλάει για ένα ΚΛΕΙΣΤΟ αναλυτικό πρόγραμμα, μέσα στο οποίο θα καθορίζεται απο το κράτος τι πρέπει να διδαχθεί σύμφωνα με τα συμφέροντα του,τα οποία σύμφωνα με τον ίδιο πρέπει να είναι ο προσηλυτισμός και η εθνικιστική προπαγάνδα, και όχι η ελεύθερη διαμόρφωση μιας υγιούς προσωπικότητας με κριτική σκέψη και δημιουργικότητα. Υπερασπίζεστε τις απόψεις ενός ανθρώπου που θεωρεί το ραβδί εργαλείο του δασκάλου!
Ο δάσκαλος μπορεί να προσφέρει μόνο όταν αγαπά και αγαπιέται, προσφέρει και του προσφέρονται, μοιράζεται τα θετικά του συναισθήματα. Πόσα θετικά συναισθήματα μπορείτε να δείτε σε έναν άνθρωπο φανατικο? ΚΑΝΕΝΑ!!!!
Συμφωνώ σε κάποια πράγματα με το κείμενο της δασκάλας, όσο για τον γραφικό παππούλη hektor...κανένα σχόλιο

arxarxorxis δεν ειμαι

arxarxorxis
δεν ειμαι παππουλης ρε σοβιεταρα.... 39 χρονων ειμαι ακομα, αλλα λογω χορτοφαγιας και εντονης προπονησης μοιαζω με 29 αποτι μου λεν οι συναδελφισεσ και αλοοι εκπροσωποι του ωραιου φυλου...
τωρα κοιτατε ποιος μιλαει για προπαγανδα και προσηλυτισμο!!!
αφου εσεις οι σοβιετ εχετε την εξουσια απο το 74,δεν την εχουμε εμεις οι ελληνες.
εσεις κανετε διεθνιστικη μπολσεβικικη ανθελληνικη λιμπεραλιστικη προπαγανδα στα παιδια μας, εσεις τους μαθαινετε να μισουν την πατριδα και το εθνος τους, εσεις οι υπερπροοδευτικοφρονες της πλεριας αριστεροσυνης και μπολσεβικοσυνης που μολις ακουτε ελλαδα, εθνος, κωνσταντινουπολη, βυζαντιο βγαζετε καρκινο!!!
σε πληροφορω λοιπον "συναδελφε" οτι δημιουργηθηκε ηδη εθνικιστικο κινημα εκπαιδευτικων. να σας δουμε τωρα πως θα το αντιμετωπισετε... μεχρι τωρα παιζατε χωρις αντιπαλο...
ισα στο ιντυμιντια του σορος τωρα για ρουφιανεμα προοδευτικοφρονα...

Δεν μοιράζομαι την αισιοδοξία

Δεν μοιράζομαι την αισιοδοξία σας, σύμφωνα με τις προοπτικές των νέων αναλυτικών προγραμμάτων.
Τα προγράμματα αυτά, τα οποία είναι πολύ συγκεκριμένα και πολυ αναλυτικά, έχουνε εισαχθεί από τρίτες χώρες, κυρίως αυτές οι οποίες έχουνε αποστασιοποιηθεί από αυτά και περνάνε σε μια περίοδο αυτοκριτικής σε ό,τι αφορά τους στόχους και τις μεθόδους διδασκαλίας, που έχουνε τις καταβολές των στα κινήματα του Μάη 1968.
Σαφέστατα συντάσσομαι με την κριτική στο τωρινό σύστημα της ανεπίγνωστης παιδείας, διαφωνώ ωστόσο στο σημείο ότι αυτή κάμει εθνικιστική προπαγάνδα.
Η ιστορία μας δείχνει, ότι η εθνική μας ανεξαρτησία, είναι άμεση συνάρτηση του εθνικού φρονήματος αυτών οι οποίοι θα κλειθούνε στο μέλλον να την υπερασπιστούνε.

Φίλε imago, μπορείς σε

Φίλε imago,
μπορείς σε παρακαλώ να αναφέρεις συγκεκριμένα απο ποιές χώρες του τρίτου κόσμου εισήχθησαν τα αναλυτικά προγράμματα?
Ο hektor απο ποιό βουνό κατέβηκε ακριβώς?

Να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι δεν

Να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι δεν είμαι εκπαιδευτικός αλλά γονιός και παρακολουθώ την συζήτηση με μεγάλη προσοχή. Με την ιδιότητά μου αυτή, λοιπόν, θα ήθελα να απευθύνω στους φίλτατους συνομιλητές εκπαιδευτικούς ένα απλό ερώτημα για να μπορέσω να κατανοήσω ποιοί είναι οι σκοποί και τα κίνητρα καθενός : Νιώθουμε την υποχρέωση ή έστω επιθυμούμε να διασώσουμε την ιστορική συνέχεια αυτού του γένους ή δεν έχουμε καμία τέτοια ανησυχία, θεωρώντας ότι μία τέτοια επιδίωξη είναι ξεπερασμένη και αναχρονιστική; Στην δεύτερη περίπτωση, πού ακριβώς στοχεύουμε και πώς περιμένουμε οι επόμενες γενιές να αντισταθούν στις υπαρκτές απειλές που (δυστυχώς) τους κληροδοτούμε; Υποκύπτοντας στους αντιπάλους ή αναμένοντας μάταια να είναι και αυτοί το ίδιο αδιάφοροι για τα δικά τους εθνικά συμφέροντα; Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα εάν οι απαντήσεις δεν συνοδεύονταν από περιττούς χαρακτηρισμούς, αταίριαστους σε εκπαιδευτικούς. Εν πάση περιπτώσει, είναι καιρός να σεβόμαστε και στην πραγματικότητα τη γνώμη του άλλου, όχι μόνο στην θεωρία, αλλιώς εύκολα μπορεί να κατηγορηθούμε για παχιά μα κούφια λόγια.

απο ποιο βουνο

απο ποιο βουνο κατεβηκα????
μα φυσικα απο τα υπεροχα βουνα της ροδοπης, η τουρκιστι αν προτιματε εσεις οι πολυπολιτισμικοι, υπερπροοδευτικοφρονες, παγκοσμιοποιητες, απο Hvoyna köyü yakınlarından Türküm Rodoplu Dağları.
κατεβηκα να ταραξω τον μακαριο υπνο της υπεροχης αστουλικης αριστεριστικης υπερκαταναλωτικης κοινωνιουλας σας.
μαθαινω στα παιδια σας να ανεβαινουν στα βουνα, να μην τρωνε χαμπουργκερ και κοκακολεσ, να αγαπανε την πατριδα τους, οτι ανηκουν στο ανωτερο εθνος του κοσμου, τους μαθαινω ιστορια,και πως να αντιμετωπιζουν την σοβιετομπολσεβικικη, διεθνιστικη νεοταξιτικη λακιλαζοπουλικη προπαγανδα σας....
τα ακριβως αντιθετα δηλαδη αποτι τους μαθαινετε εσεις...

καμια αλλη αποριουλα απο καποιον αριστεριστη παχυσαρκο υπερκαταναλωτη "συναδελφο"???

Πράγματι, κατονομάστε σας

Πράγματι, κατονομάστε σας παρακαλώ τις "τριτοκοσμικές χώρες" απ' όπου προήλθε το ανοικτό αναλυτικό πρόγραμμα...
Εκτός κι αν εννοείται τη Γερμανία ως τριτοκοσμική χώρα...
Hektor...αντε στο στάβλο σου ομορφόπαιδο!

Πράγματι την Γερμανία

Πράγματι την Γερμανία εννοούσα, αλλά δεν μίλησα ποτέ για τριτοκοσμικές χώρες.
Το αναλυτικό πρόγραμμα δεν έχει εκπονηθεί με βάση τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, αλλά είναι εισακτέο.
Εξάλλου ποιός θα εκπονήσει τέτοιο πρόγραμμα με βάση την ελληνική πραγματικότητα; Το έχω ξαναπεί, είναι μάταιο να περιμένεις από ένα εκπαιδευτικό σύστημα να διορθώσει μια κοινωνία.
Η δε Γερμανία αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα με το ισοπεδοτικό εξισωτικό σύστημα εκπαίδευσης το οποίο στηρίζεται στο Gesamtschule και εξυπηρετεί μάλλον τις ιδεολογικές εμμονές της γενιάς του '68 παρά τις ανάγκες της γερμανικής κοινωνίας.
Συνεπώς είμαι υποχρεωμένος να ανταποδώσω το ειρωνικό σας ύφος με την παρατήρηση ότι η άκριτη εισαγωγή εκπαιδευτικών προτύπων από το εξωτερικό και η ιδεολογικοποίηση του εγχειρήματος εφαρμογής των αποτελεί τεκμήριο επαρχιωτισμού, έστω σοσιαλλουμπενολαϊκού!

Σας αποστέλλω ένα παλιό άρθρο

Σας αποστέλλω ένα παλιό άρθρο για το θέμα της πειθαρχίας στο σχολείο. Αναφερόμουν στο θέμα του βιασμού μιας μαθήτριας σε σχολείο, φαινόμενο που επαναλήφθηκε πρόσφατα και τα βοθροκάναλα το αποσιώπησαν

Μὴν τὸ μαλώνεις, θὰ γίνει κομπλεξικὸ

Ἔγινε τὸ κακὸ στὸ σχολεῖο τῆς πολίχνης τῆς Εὔβοιας – δεῖγμα κι αὐτὸ ὅτι καὶ στὴν πάλαι ποτέ παινεμένη ἐπαρχία δὲν ντρέπονται νὰ ντροπιαστοὺν – βρῆκαν λαμπρὴ εὐκαιρία οἱ φτηνοὶ καὶ οἱ χυδαῖοι τῶν καναλιῶν, «νὰ παιδαγωγήσουν» τὸ φιλοθεάμον κοινὸ στὴν εὐτέλεια καὶ τὴν ἀνηθικότητα.
Καὶ πρέπει νὰ προσέξουμε πὼς ὁ τηλεθεατὴς ποὺ βαυκαλίζεται ὅτι ἀποδέχτηκε μικροπρέπεια καὶ προστυχοεικόνα «εἰδικὰ γιὰ αὐτὴν τὴν περίπτωση», τάχα γιὰ νὰ δεῖ «τὰ χάλια τῆς κοινωνίας μας», «τὴν κατάπτωση τῶν νέων», ἐθίζεται ἀσυναίσθητα σ’ αὐτά, ἔχουμε ἀποκοίμιση τῶν ἠθικῶν ἀντανακλαστικῶν. Ὑποκύπτει «ἀνεπαισθήτως» ὁ τηλεθεατὴς μοιρολατρικὰ στὴ φορὰ τῶν πραγμάτων, στὸ «τίποτα πιὰ δὲν μὲ ἐκπλήσσει», καὶ στὸ «ὅλα πλέον μπορεῖ νὰ τὰ περιμένει κανείς», καὶ ἀποχαυνώνεται, καταντᾶ «γαλαρία» ποὺ τὸ γλεντάει, φαιδρολογώντας, μικρολογώντας καὶ ἐπιχαίροντας. Ἡ σημερινὴ τηλεόραση χρησιμοποιεῖ ὡς πρώτη ὕλη τὴν λάσπη, τὸ σπέρμα καὶ τὸ αἷμα, καλλιεργώντας τὴν αἰσθητική τῆς κλειδαρότρυπας, στοχεύοντας, ὄχι στὸ νοῦ, στὴν κρίση, ἀλλὰ στὸν ἐρεθισμὸ τῶν χαμηλότερων ἐνστίκτων τοῦ ἀνθρώπου. Συμμαζεύτηκαν οἱ τηλεϋαινες μόνον ὅταν φοβήθηκαν τὰ πρόστιμα τοῦ «ἀργόσυρτου» Ἐθνικοῦ Ραδιοτηλεοπτικοῦ Συμβουλίου.
Ὡστόσο αὐτὴ ἡ ἀνεξέλεγκτη ἀσυδοσία, ἡ «δημοσιογραφία τῆς ξεφτίλας» δὲν εἶναι ἐν τέλει ἀμιγὴς κακοῦ. Διότι ἔθεσε πλέον ἐπιτακτικά, ἢ μᾶλλον ἀποκάλυψε, ἕνα σοβαρότατο πρόβλημα ποὺ σχετίζεται μὲ τὴν ἀνατροφή, ἀγωγὴ καὶ μόρφωση τῶν παιδιῶν, καὶ στὴν οἰκογένεια καὶ στὸ σχολεῖο. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ ὀνομάζεται ἔλλειψη πειθαρχίας καὶ αὐτοπειθαρχίας. (Ὁ Γκαῖτε ἔλεγε πὼς «ὅποιος δὲν ἔμαθε νὰ πειθαρχεῖ στοὺς ἄλλους, δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ του νὰ πειθαρχήσει στὸν ἑαυτό του»). Ἡ λέξη πειθαρχία σημαίνει ἀκριβῶς ἄρχομαι διὰ τῆς πειθοῦς, πείθω τὸν ἄλλο ὅτι πρέπει νὰ τὸν καθοδηγήσω, ὥσπου νὰ τοῦ στερεώσω τὴν ἐσωτερικὴ πειθαρχία. Μὲ τὴν πειθαρχία συνδέεται ἡ αὐθεντία. Αὐθεντία εἶναι ὁ ἡγετικὸς ρόλος ποὺ ἔχουν γονεῖς καὶ δάσκαλοι. Ἡ ἔλλειψη ἡγεσίας δὲν βοηθάει τὸ παιδὶ νὰ ὡριμάσει σωστά. Τοῦ δημιουργεῖ σύγχυση, ἀφοῦ τὸ ἴδιο ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἀσφάλεια. Ἔτσι τὸ στρέφει σὲ ἄλλους ἀμφίβολης προέλευσης «προστάτες». Ἡ πειθαρχία καὶ στὸ σπίτι καὶ στὸ σχολεῖο κερδίζεται, ὅταν γονεῖς καὶ δάσκαλοι εἶναι ἡγέτες, ὄχι μὲ τὴν ἔννοια τοῦ αὐταρχισμοῦ ἢ τῆς ψευτοαυστηρότητας, ἀλλά, ὅταν μὲ πνεῦμα ἀγάπης καὶ στοργῆς, σπέρνουν τὴν ὑπευθυνότητα, θέτουν κανόνες καὶ περιορισμούς. Σ’ ἕνα σπίτι ἢ μία τάξη ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἀπαγορεύσεις, ὅπου κυριαρχεῖ ἡ ὑπερβολικὴ ἐπιείκεια αὐτὸ σημαίνει ἢ ἔλλειψη ἐνδιαφέροντος γιὰ τὰ παιδιὰ ἢ ἀνικανότητα ἀνατροφῆς καὶ διδασκαλίας. Κι αὐτὴ ὅμως ἡ θεωρία τῆς ἐπιτρεπτικότητας καὶ τῆς ἀπαγόρευσης, κάθε εἴδους ἀπαγόρευσης, εἶναι εἰσαγόμενη στὴν πατρίδα μας. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἐπιβάλλεται μία ὀλιγόλογη, ἐπιγραμματική ἱστορικὴ διαδρομή. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰ. στὸν δυτικὸ κόσμο, τοῦ ὁποίου ὑπήρξαμε, ἀπό καταβολῆς κράτους, κακέκτυπο, ἐφαρμοζόταν παιδαγωγικὴ ἄτεγκτης αὐστηρότητας, ἡ ὁποία ἐξέφραζε τὶς ἀρχὲς τοῦ πουριτανισμοῦ (= ἠθικολογία, φαρισαϊσμός). Ἀργότερα κυριαρχοῦν οἱ ἀπόψεις τῶν Φρόϋντ, Ἄντλερ, Γουάτσον, οἱ ὁποῖοι τονίζουν τὴν σημασία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἐλευθερίας γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ. Ἡ πειθαρχία πλέον ποινικοποιήθηκε, κάθε περιορισμὸς θεωρήθηκε βαρβαρότητα ποὺ μπορεῖ νὰ βλάψει τὰ παιδιὰ ἀνεπανόρθωτα. Ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο στὸ ἄλλο. Ἀκόμη στὴν Δύση παρουσιάστηκε αὐτὸ ποὺ ὀνομάστηκε «ἐπαγγελματίας γονέας», ποὺ ἀνατρέφει τὰ παιδιὰ του υἱοθετώντας τὶς θεωρίες κάθε τυχάρπαστου ψυχοπαιδαγωγοῦ ἢ μελετώντας περιοδικὰ ἢ βιβλία ἀμφίβολης ἐπιστημονικότητας, τὰ ὁποία ἀγόραζε ἀπὸ τὰ πολυκαταστήματα μαζὶ μὲ τὰ αὐγά καὶ τὶς ντομάτες. Οἱ θεωρίες αὐτὲς ἔφτασαν ἑτεροχρονισμένα κι ἐδῶ καὶ αἴφνης οἱ κυρὰ – Κατίνες τῆς συνοικίας ἔμαθαν πὼς πρέπει νὰ ἀφήνουν τὰ παιδιά τους νὰ κάνουν ὅ,τι θέλουν γιὰ νὰ μὴν γίνουν «κομπλεξικά». Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ νοσηρότητα, καλὰ κρυμμένη κάτω ἀπὸ τὸ ἑλκυστικὸ περιτύλιγμα τῆς ἀντιαυταρχικῆς ἀγωγῆς, διαπότισε δυστυχῶς καὶ τὴν ἐκπαίδευση. Ποινὲς καὶ τιμωρίες εἶναι σχεδὸν λέξεις ἀνύπαρκτες στὸ σχολικὸ λεξιλόγιο. «Δὲν πειράζει παιδὶ εἶναι». Ἔπιασαν οἱ πατατολογοῦντες παιδαγωγοὶ τοῦ δῆθεν προοδευτισμοῦ τὸ σφουγγάρι καὶ ἄρχισαν τὶς προγραφές: ὁ κακὸς γονέας ἢ δάσκαλος εἶναι αὐστηρός, ζητᾶ πειθαρχία, ἐπιβάλλει ποινές, προβάλλει ξεπερασμένες ἀξίες (γελοιοποιώντας ἡ Χούντα τὴν πατρίδα, τὴν πίστη καὶ τὴν οἰκογένεια, ἔδωσε μία οὐρανόπεμπτη εὐκαιρία στοὺς φωταδιστὲς νὰ τὶς λοιδωρήσουν καὶ ἔτσι σήμερα τρίζουν συθέμελα καὶ οἱ τρεῖς ὄντως ἀξίες). Ἀντίθετα καλὸς γονέας ἢ δάσκαλος εἶναι αὐτὸς πού: δὲν θέτει ὅρια, κανόνες ἢ περιορισμούς. Πού δὲν τὸ «παίζει» αὐθεντία, ποὺ ἀπαγκιστρώθηκε ἀπὸ συντηρητικὲς ἰδέες, ποὺ εἶναι φίλος μὲ τὰ παιδιά. Γιὰ τὸ τελευταῖο σημειώνω τὰ ἑξῆς. Ὁ γονέας ποὺ λέει στὸ παιδὶ του «μὴ μὲ βλέπεις σὰν πατέρα. Ἐγὼ εἶμαι φίλος σου» εἶναι ὁ ἴδιος ἕνα ἀνώριμο παιδὶ ποὺ παραιτεῖται ἀπὸ τὴν πατρικὴ εὐθύνη καὶ δημιουργεῖ στὸ παιδὶ αἴσθημα ἀνασφάλειας ποὺ μπορεῖ νὰ φτάσει ὡς τὸν πανικό. Τὰ παιδιὰ θὰ βροῦν στὴν ζωὴ τοὺς εὐκαιρίες νὰ ἀποκτήσουν φίλους, εἶναι ὅμως ἀμφίβολο ἂν θὰ βροῦν ἄλλο πατέρα ἤ μητέρα. Αὐτὴ ἡ διεστραμμένη «δημοκρατικότητα» ἔχει καταστρέψει πολλὲς οἰκογένειες. Ἂν δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ εὐλογημένη ἀπόσταση παιδιοῦ καὶ γονέα, ἢ μαθητὴ καὶ δασκάλου, ἀκυρώνεται ἡ ἀγωγή. Παιδιὰ ποὺ μὲ εὐκολία «πέφτουν» στὴν παρανομία εἶναι γιατί ξέρουν ὅτι ὁ φίλος πατέρας ἢ δάσκαλος (ἀνύπαρκτοι καὶ οἱ δυό) θὰ κατανοήσει τὸ ἀτόπημά τους, ὁπότε αὐτοαμνηστεύονται ἕτοιμα γιὰ νέα τρόπαια. Τὰ ἀνατριχιαστικὰ γιὰ παιδιὰ ἐγκλήματα ποὺ ἀκοῦμε σήμερα ἐκεῖ ἔχουν τὴ ρίζα τους. Στὴν ἀπουσία ὑπεύθυνου, σοβαροῦ καὶ μὲ ἀξίες γονέα ἢ δασκάλου. ( Ἡ βασιλικὴ βέβαια ὁδὸς γιὰ ὀρθὴ ἀγωγὴ καὶ ἀνατροφὴ εἶναι τὸ παράδειγμα – «παράδειγμα τοῖς τέκνοις παρέχειν»- καὶ ὄχι ἡ παραλογία ποὺ συμπυκνώνεται στὴ φράση «κάντε αὐτὸ ποὺ λέω, μὴν κάνετε αὐτὸ ποὺ κάνω»). Κλείνουμε μὲ ἕνα διδακτικότατο ἀνέκδοτο: Κάποιος μικρὸς πῆγε μὲ τὴν μητέρα του σ’ ἕνα πολυκατάστημα στὴν Ἀμερική. Βλέπει ὁ μικρὸς στὸ τμῆμα παιχνιδιῶν ἕνα αὐτοκινητάκι, πάει καὶ στρογγυλοκάθεται πάνω του. Τὸν παρακαλάει ἡ μάνα του νὰ κατεβεῖ. Βρὲ καλό μου, βρὲ χρυσό μου, δὲν ἔχουμε λεφτὰ νὰ τὸ ἀγοράσουμε. Τίποτε ὁ μικρός. Τσιρίζει. Τὸ θέλω!! Ἀπεγνωσμένη ἡ μάνα του ζητάει βοήθεια. Ὅλα τὰ «καλά» πολυκαταστήματα στὴν Ἀμερικὴ ἔχουν παιδοψυχολόγο. Τοῦ ἐξηγεῖ τὸ πρόβλημα. Τὸ καὶ τό. Πάει ὁ εἰδικός, τοῦ ψιθυρίζει κάτι στὸ αὐτὶ τοῦ πιτσιρικᾶ καὶ - ὢ τοῦ θαύματος- κατεβαίνει ἀπὸ τὸ παιχνίδι σωφρωνισμένος και ἐξημερωμένος. Ἐνθουσιασμένη ἡ μητέρα του ζητᾶ νὰ μάθει τὸ μυστικὸ μιᾶς τέτοιας ἐπιτυχημένης ἀγωγῆς. Τί τοῦ εἴπατε; Τοῦ εἶπα, λέει ὁ ἐπιστήμων, κατέβα ἀπὸ κεῖ, γιατί θὰ φᾶς μιά σφαλιάρα ποὺ θὰ δεῖς τὸν οὐρανὸ σφοντύλι. Ὁ γιατρὸς, λένε, ἦταν Ἕλληνας, τῆς παλιᾶς σχολῆς. Ἄς σκεφτοῦμε κάποτε τὴν ρήση τοῦ Δημ. Καμπούρογλου: «ὅλα τὰ ἔθνη γιὰ νὰ προοδεύσουν πρέπει νὰ προχωρήσουν ἐμπρός, πλὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ ποὺ πρέπει νὰ στραφεῖ πίσω». Ἄς τὴν φιλοσοφήσουμε λίγο.

10-11-2006

Απηύθυνα ένα ερώτημα ως

Απηύθυνα ένα ερώτημα ως γονέας αναζητώντας ειλικρινά μία απάντηση. Οι συνομιλούντες εκπαιδευτικοί θα μπορούσατε κάλλιστα να απαντήσετε ότι το ερώτημά μου είναι κατά την γνώμη σας ανάξιο λόγου. Αντί τούτου εισέπραξα παγερή αδιαφορία. Πραγματικά απορώ αν την ίδια στάση κρατάτε και έναντι των γονέων των μαθητών σας. Μήπως θα έπρεπε αντί να συζητάμε για τα αρχιτεκτονικά σχέδια της οικοδομής που θέλουμε να χτίσουμε (δηλαδή, ποιόν τύπο εκπαίδευσης προτιμούμε), πρωτίστως να ενδιαφερθούμε εάν το οικόπεδο είναι εδαφολογικά κατάλληλο και τα οικοδομικά υλικά επαρκή;
Υ.Γ. εάν η Γερμανία είχε δίπλα της την σημερινή Τουρκία είστε βέβαιοι ότι θα υιοθετούσε το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα;

Φιλανθρωπηνός είσαι απλώς

Φιλανθρωπηνός είσαι απλώς εκτός θέματος.
Ο κ. Νατσιός νομίζω ότι απαξιεί να απαντήσει σε όποιονδήποτε διαφωνεί. Τουλάχιστον να απαντήσει με λογικές προτάσεις που να έχουν αρχή μέση και τέλος. Συνήθως στολίζει με ωραία κοσμητικά επίθετα τους διαφωνούντες και μετά είμαι σίγουρος πως κοιτάζει στον καθρέφτη με περηφάνεια που έβαλε στη θέση τους μερικούς ακόμα άξεστους και απέδευτους, νεοταξικούς και δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους.
Η υπεροψία είναι το χειρότερο προσόν για ένα δάσκαλο.
Η εκτίμηση γενιέται με την ταπεινότητα και την αξία.

Aγαπητοί φίλοι, επι σειρά 2

Aγαπητοί φίλοι,

επι σειρά 2 ετών παρακολουθώ στο αντίβαρο τη σχετική αρθρογραφία του κ.Νατσιού και των επικριτών ή των συμφρονούντων του. Δεν είμαι εκπαιδευτικός, παρακολουθώ όμως επίσης λόγω θέσεως όλες τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και μοντέλλα της γερμανικής εκπαίδευσης στην Γερμανία και στην Ελλάδα. Διαπιστώνω ότι άλλους ανησυχεί τό θέμα της "εκπαίδευσης" και άλλους το θέμα της "παιδείας" των παιδιών μας. ΄Ασχετα άν οι θέσεις του κ.Νατσιού για πολλούς εμφανίζονται συντηρητικές ή άκρως εθνικιστικές, ή αντίθετα, των επικριτών του ως "μπολσεβίστικές", το ζητούμενο παραμένει: Τί άνθρωπο θέλουμε να βγάλουμε απο τα ελληνικά σχολεία μας. Το γερμανικό μοντέλλο , όπου δεν έχει αποτύχει, βρίσκεται σε ταραχώδη αναζήτηση ενός δρόμου, που στόχο έχει την τροφοδοσία της οικονομικης παραγωγής με νέους εργαζόμενους, ακόμα και εξειδικευμένους, για να διασώσουν τις συντάξεις και την απανθρωπιά μιας κατευθυνομενης Οικονομίας. Στην Ελλάδα δίκαια προβληματίζεται κανείς όταν διαπιστώνει ότι επι σειρά ετών άσοφοι σοφοί κάθε προέλευσης επιχειρούν να εφαρμόσοθν συνταγές πάνω στα ελληνόπουλα χωρίς στόχευση. Ακόμα και άν δεν θεωρήσουμε, ότι πρόκειται για μια ακόμα ανθελληνικη αντιμετώπιση της ουσίας της παιδείας μας, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι απο το 1981 περισσότερο καταστρέψαμε από όσο κτίσαμε.

Δεν είμαι αρμόδιος να εκφέρω γνώμη για το πιο τέλειο εκπαιδευτικό σύστημα. Θυμάμαι όμως ότι είχα δασκάλους. Με αγάπησαν. Μου έδωσαν στόχους.Μού έδειξαν αξίες. Δεν μου κατέστρεψαν τη γλώσσα, την ιστορία, την πίστη, τό όραμα , δεν μου έκλεψαν τη δυνατότητα να σκέπτομαι ελεύθερα, μού έδωσαν credo και όχι freddo. Οντας ο ίδιος γενηά του Πολτεχνείου, αναπολώ σήμερα τα σχολικά μου χρόνια σαν την μοναδικη δεξαμενή σοφίας, χαράς - ναι χαράς - για γνώση, μάθηση και μόρφωση ελεύθερης προσωπικότητας. Εκείνο το σχολείο μου (δια) μόρφωσε μια ταυτότητα ώστε να μπορώ να αντικρύζω τον κόσμο και τις προκλησεις του "οικουμενικά" , ανοιχτά , ελεύθερα. Και να ορθοποδήσω πιστεύω αρκετα ικανοποιητικά στον επαγελματικό χώρο, όπου λειτουργούσε η αξιοκρατία, όπως ήταν το 1970 η Γερμανία, όπου ζώ, δρώ και εργάζομαι.

Ευτύχησα να έχω δασκάλους που ένιωθαν το λειτούργημα να ιερουργούν στην ψυχή και την καρδιά μου, που δεν με είχαν πειραματόζωο στο ανατομικό κρεββάτι της αρωστημένης σκέψης τους. Και τους ευγνωμονώ.

Εξετάστε παρακαλώ, άν κίνητρό σας για όλες τις αντεγκλήσεις είναι η αγάπη σας για το παιδί και όχι η διάθεση αλαζονικού κολλήματος της άλλης άποψης στον τοίχο. Ο ταλαίπωρος λαός μας σας εναποθέτει στα χέρια ψυχές, όχι συστήματα μοριακής βιολογίας. Η ευθύνη και η πρό(σ) κληση μεγάλη.

Ειλικρινά, σας εύχομαι καλή αυτογνωσία. Και ευχαριστώ τον κ.Νατσιό για τον αγώνα του, κι άς πιστεύω καμιά φορά πως η μεγάλη του αγάπη για το λειτούργημά του τον ωθεί σε εκφράσεις υπερβάλλοντος ζήλου, που ίσως κινδυνεύουν να ζημιώνουν την αλήθεια των λόγων του.

Θα παρακαλούσα να

Θα παρακαλούσα να επιδεικνύετε ολίγον περισσότερη προσοχή στο τι γράφουν οι σχολιαστές. Το "τρίτες χώρες" που ανέφερε ο imago το καταλάβατε ορισμένοι ως "τριτοκοσμικές" (μ' αρέσει που διαλεγόμαστε περί παιδείας κατά τ' άλλα);;; Κι έχει δίκιο σε αυτή την παρατήρηση. Ό,τι εμφανίζεται εδώ ως "νεωτερισμός" κ.ο.κ. είναι συνήθως παρωχημένα μοντέλα άλλων χωρών, που ήδη επανεξετάζονται και αναθεωρούνται στις χώρες αρχικής εφαρμογής τους όταν εισάγονται εδώ με πομπώδεις πομφόλυγες (π.χ. η περίφημη "πολυπολιτισμική κοινωνία").
Αν υπάρχει σήμερα κανείς που νομίζει ότι το υπάρχον σχολείο λειτουργεί με όρους αυταρχισμού και προάγει εθνικιστική και θρησκευτική προπαγάνδα ζει σε άλλο πλανήτη. Εδώ και τουλάχιστον μια εικοσαετία η ελληνική εκπαίδευση βρίσκεται σε φάση απόλυτης αφασίας. Όλα είναι χύμα, και οι μαθητές δεν μαθαίνουν τίποτα πλην της ανυπακοής, του ατομικισμού και της αυθάδειας. Το 70 με 80 % των μαθητών λυκείου και των φοιτητών είναι επί της ουσίας τελείως αμόρφωτοι, και χωρίς καμμία ευρύτερη καλλιέργεια. Υπάρχουν και ουκ ολίγοι μαθητές λυκείου κυριολεκτικά αγράμματοι, δεν ξέρουν στοιχειώδη ανάγνωση και γραφή. Κι εγώ εκπαιδευτικός είμαι και γράφω μετά λόγου γνώσης. Πως διάολο πέρασαν τις προηγούμενες βαθμίδες και φτάσαν μέχρι εκεί;;; Ας μας απαντήσουν οι πολιτικάντηδες με τις προοδευτικάντικες "μεταρρυθμίσεις" - απορρυθμίσεις τους. Όλο το σύστημα φταίει. Και οι πολιτικάντηδες, και οι καθηγητάδες παιδαγωγικών και εκπαιδευτικής κοινωνιολογίας με τις "επιστημονικές" θεωρίες τους, που βλέπουμε στην πράξη τα αποτελέσματα τους κύριε arxoxri, και οι γονείς που παρατάνε το παιδί στο playstation και στους "επαγγελματίες" αντί να ασχοληθούν με την υπόθεση της παίδευσης του, και φυσικά οι εκπαιδευτικοί: απαξιωμένοι, χωρίς κανένα κοινωνικό κύρος, αντιμετωπιζόμενοι ως φτωχομαλάκες, άσχετοι, όπως προκύπτει από την (μη) εκπαίδευση που (υποτίθεται πως) έλαβαν στα πανεπιστήμια, αδιάφοροι, ευθυνόφοβοι, της ήσσονος προσπάθειας, δημόσιοι υπάλληλοι με την κακή έννοια του όρου. Πλην των λίγων τιμητικών εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Θα τα αλλάξουν αυτά προς το καλύτερο τα φληναφήματα περί "ανοιχτού σχολείου";;; Ακόμα πιο χάλια θα τα κάνουν όλα.
Έχω βαρεθεί να ακούω εδώ και δεκαετίες εδώ στο πασοκιστάν (με κυβερνήσεις είτε πασοκ είτε νδ, γιατί και η νδ ένα δεύτερο πασοκ είναι) μεγάλες κουβέντες, φληναφήματα, τσιτάτα να παρουσιάζονται ως εθνικά οράματα και ως πυρήνες υψηλής πολιτικής: "αλλαγή", "κάθαρση", "υπέρβαση", "εκσυγχρονισμός", "επανίδρυση του κράτους", "πράσινη ανάπτυξη" (και πράσιν' άλογα), "καινοτομίες", "νέες τεχνολογίες" και λοιπές βλακείες άνευ χειροπιαστού περιεχομένου.
Κατά τ' άλλα βαυκαλιζόμαστε ότι ως κοινωνία και οικονομία έχουμε υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό. Από τους μεγαλύτερους μύθους. Ακούτε για τους Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν και στη συνέχεια εργάζονται και "διαπρέπουν" στο εξωτερικό. Όλα είναι τρίχες. Το 80 με 90 % αγοράζουν ένα β΄ κατηγορίας πτυχίο σε "πανεπιστήμια" που υπάρχουν μόνο για να πουλάνε πτυχία σε έλληνες και χογκονέζους, και όσοι απ' αυτούς μένουν για να εργαστούν στην αλλοδαπή οι περισσότεροι οι μόνες δουλειές που βρίσκουν είναι εργάτες, γκαρσόνια (σε κυπριακά μαγαζιά), ή εμπορουπάλληλοι. Υποτίθεται ως κοινωνία διακρινόμαστε από γλωσσομάθεια: στην πραγματικότητα αν και όλοι σχεδόν οι ελληνόπαιδες πάνε σε φροντιστήρια αγγλικών περί τα οκτώ χρόνια κατά μέσο όρο μέχρι να πάρουν το περίφημο Lower, στη συνέχεια αποδεικύεται ότι από αγγλικά δεν ξέρουν την τρίφλα τους.
Αυτά. Για το τι παιδεία έχουμε τοις πράγμασι και όχι στη θεωρία.

Αγαπητέ κύριε

Αγαπητέ κύριε Φιλανθρωπηνέ,
τα ερωτήματα σας είναι πολύ σημαντικά. Με την σειρά μου όμως θα σας ρωτήσω κι εγώ κάτι. Έχετε δει ποτέ τους εκπαιδευτικούς να κατεβαίνουν στον δρόμο για να διεκδικήσουν καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα; Εγώ τους βλέπω μόνον όταν είναι να διεκδικήσουν καλύτερο μισθό. Έχει βγει ποτέ κανένας από εμάς στους δρόμους για να παραπονεθεί ότι το παιδί του δεν μαθαίνει γράμματα στο σχολείο; Βγαίνουμε μόνον για να διεκδικήσουμε περισσότερα λεφτά. Από φέτος, αν δεν κάνω λάθος, διδάσκεται η αγγλική από την πρώτη δημοτικού και δεν είδα κανέναν δάσκαλο και κανέναν γονιό να βγει στους δρόμους. Μας έχουν πείσει ότι χρειαζόμαστε τα αγγλικά. Αλλά σε τί τα χρειαζόμαστε; Χρησιμοποιούμε αυτήν την γλώσσα στην καθημερινότητά μας; Όχι. Μόνον στον επαγγελματικό μας χώρο. Μαθαίνουν τα παιδιά ξένες γλώσσες στα σχολεία; Όχι. Τότε γιατί δεν αφιερώνουν τις ώρες αυτές, και όχι μόνον γιατί μιλώντας με παιδιά του γυμνασίου και του λυκείου μου λένε για κάποια μαθήματα τύπου "επαγγελματικός προσανατολισμός" και άλλα στα οποία δεν κάνουν τίποτα, στο μάθουν καλύτερα την γλώσσα και τον πολιτισμό; Γιατί αυτό θα ήταν επικίνδυνο για κάποιους. Και όπως πολύ καλά έχει σχολιαστεί τα αντιγραφόμενα αυτά προγράμματα, τα οποία πια είναι ξεπερασμένα, εξυπηρετούν τις ανάγκες άλλων κοινωνιών.
Θα σας πρότεινα κάτι, κύριε Φιλανθρωπηνέ. Κάντε μία αναδρομή από το '80 μέχρι τώρα και θα καταλάβετε πώς στράβωσε το κλίμα.
Ένα μεγάλο μέρος των δασκάλων, όλων των βαθμήδων γιατί για μένα όλοι δάσκαλοι είναι, είναι "παιδιά" ενός εκπαιδευτικού συστήματος σύμφωνα με το οποίο η πλειοψηφία σπουδάζει αυτό που αποφασίζει το σύστημα και όχι ο υποψήφιος. Κάποιοι σπούδασαν δάσκαλοι γιατί αυτό έτυχε. Εκεί τους έριξαν τα μόρια που έπιασαν. Είναι συνεπώς υπάλληλοι που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παίρνουν έναν μισθούλη. Κάτι το οποίο, βέβαια, δεν είναι κακό αν δεν είναι ο μοναδικός στόχος. Μην απορείτε λοιπόν. Σε όλα υπάρχει μία εξήγηση.

Πρόδρομε και κα Καλούδη,

Πρόδρομε και κα Καλούδη, ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σας, εξακολουθώ, όμως, να αναζητώ απάντηση. Αναλωνόμαστε σε συζητήσεις επί της εκπαιδευτικής διαδικασίας και νομίζω ότι χάνεται η ουσία. Νιώθω ότι μοιάζουμε με άφρονες που συζητούν πώς θα χτίσουν μία οικοδομή, ενώ ακόμη δεν έχουν αποφασίσει τι θέλουν να χτίσουν : αχυροκαλύβα, παράγκα με ελενίτ, λυόμενα ή κανονικό σπίτι με θεμέλια και σκελετό από μπετόν αρμέ. Φαίνεται να ξεχνάμε ότι το γένος μας σε όλη την διάρκεια της Ιστορίας του πέρασε μεγάλες δοκιμασίες και άντεξε γιατί ακριβώς κάθε επόμενη γενιά στηριζόταν σε στέρεα θεμέλια και κατανοούσε απόλυτα την ανάγκη και το χρέος της ιστορικής συνέχειας. Πλανώμεθα πλάνην οικτράν εάν νομίζουμε ότι δεν θα περάσουμε ποτέ ξανά παρόμοιες δοκιμασίες. Καλές οι θεωρίες για τις μεθόδους, αλλά τελικά όλα θα κριθούν από το αποτέλεσμα, δηλαδή τι βαθμό θα πάρουμε ως Ελληνικός λαός στο επόμενο "διαγώνισμα", που αργά ή γρήγορα θα έρθει. Θέλουμε να προετοιμάσουμε τις επόμενες γενιές για το ενδεχόμενο αυτό, μας είναι αδιάφορο ή ψάχνουμε από τώρα να βρούμε τα εξιλαστήρια θύματα σε πραγματικούς ή υποθετικούς αντιπάλους;

Ἀπαντῶ ἀγαπητοί γιά τό τί

Ἀπαντῶ ἀγαπητοί γιά τό τί Παιδεία μᾶς χρειάζεται. Τά ανοικτά καί κλειστά ἀναλυτικά προγράμματα είναι βαρύγδουπες ἀερολογίες. Ἐπιμένω: "Παιδεία ἴσον δάσκαλος". Δῶσε μου καλούς δασκάλους καί νά οἱ ἄριστοι καί καλλιεργημένοι μαθητές.
Θυμᾶμαι ὁ Μάνος Χατζιδάκης ὀνόμαζε τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μιὰ νέα μορφὴ Τουρκοκρατίας καὶ μακάριζε ἑαυτόν, διότι δὲν θὰ βίωνε τὴν νέα καὶ ὕπουλη σκλαβιά. Λοιπόν. Ἐφ’ ὅσον ἡ «εὐρωπαϊκή» Τουρκοκρατία μᾶς ἀπειλεῖ ἀπροκάλυπτα καὶ κινδυνεύουμε νὰ βουλιάξουμε μέσα σ’ αὐτὴν τὴν βαρβαρότροπη χοάνη, ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε ὡς λαὸς ἱστορικός, εἶναι νὰ ἀναστήσουμε τὴν Παιδεία μὲ τὴν ὁποία παίδευε τὰ Ἑλληνόπουλα τὸ ἐν αἰχμαλωσίᾳ Γένος μας. Νὰ ξαναγράψουμε τὸ ἐκπαιδευτικὸ μοντέλο μὲ τὸ ὁποῖο μόρφωνε τὰ παιδιὰ του ὁ λαός μας τὴν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας. Ἐπειδὴ κάποιοι «προοδευμένοι» ἐνδέχεται νὰ παρανοήσουν, ἐξηγῶ. Δὲν θὰ κλείσουμε τὰ αὐτιά μας καὶ τὰ μάτια μας, σ’ ὅλα ὅσα συμβαίνουν στὰ πεπολιτισμένα ἔθνη. «Ὅ,τι καλὸν ὅ,τι χρήσιμον» τὸ υἱοθετοῦμε, ἡ οὐσία (ἢ φιλοσοφία) ὅμως τῆς Παιδείας μας θὰ ἐξετάζει, θὰ «βλέπει τί ἔχασε, τί ἔχει, τί τῆς πρέπει». Ἔξω «μαυροφόρ’ ἀπελπισιά» καὶ «χειροπιαστὸ σκοτάδι» καὶ μέσα «στὴ θολόκτιστη ἐκκλησιά», οἱ δάσκαλοι στὰ σχολειὰ τῆς πατρίδας μας, θὰ θεριεύουν τὴν «ἀποσταμένη ἐλπίδα», μαθαίνοντας στα Ελληνάκια γράμματα, σπουδάματα και τοῦ Θεοῦ τά πράματα. Γιατί χωρίς Χριστό οὐδέν ποιοῦμεν.

Κύριε Φιλανθρωπηνέ, το να

Κύριε Φιλανθρωπηνέ,
το να παραδεχόμαστε ότι θα περάσουμε πάλι μέσα από τις ίδιες καταστάσεις σημαίνει ότι δεν βάζουμε ποτέ μυαλό. Πολύ φοβάμαι ότι απάντηση σε αυτό που ζητάτε δεν μπορεί να σας δώσει κανένας. Και εγώ στον χώρο της εκπαίδευσης κινούμαι. Θα πρέπει απλά να καταλάβουμε ότι τις αξίες τις διεκδικούμε και τις κερδίζουμε, δεν μας χαρίζονται.

Δάσκαλε, ευχαριστώ για την

Δάσκαλε, ευχαριστώ για την απάντησή σου. Προκρίνεις μία σίγουρη και πετυχημένη συνταγή, η οποία, όμως, γνωρίζουμε ότι αυτήν την στιγμή είναι ανεφάρμοστη. Μετά τόσα χρόνια συστηματικής υπονόμευσης το εκπαιδευτικό αυτό πρότυπο φαντάζει στους περισσότερους εξαιρετικά παρωχημένο, ενώ δεν ξέρω πού θα βρεθούν καλοί δάσκαλοι, όταν αυτό το κράτος δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να εφαρμόσει κανενός είδους αξιολόγηση και αξιοκρατία. Μήπως, είναι καιρός να δημιουργηθεί ένα παράλληλο σύστημα Ελληνικών (και όχι απλά Ελληνόφωνων) σχολείων, για να σωθεί ό,τι είναι δυνατό;
κα Καλούδη, δυστυχώς οι λαοί, όπως και οι άνθρωποι, πολλές φορές δεν επιλέγουν τις καταστάσεις από τις οποίες θα περάσουν. Ωστόσο, θεωρώ ότι ο καλύτερος τρόπος να τις αντιμετωπίζουν είναι να έχουν προετοιμασθεί κατάλληλα. Αυτός για εμένα είναι ο σπουδαιότερος ρόλος της Παιδείας στην εξέλιξη ενός ανθρώπου και ενός λαού. Όταν, λοιπόν, έρθει η ώρα του θερισμού θα δούμε τι σπείραμε.

Γιατί χωρίς Χριστό οὐδέν

Γιατί χωρίς Χριστό οὐδέν ποιοῦμεν.
Τίποτα πιο αληθινό απο αυτό.
Αλλά πόσοι στη σημερινή Ελληνική κοινωνία το πιστεύουν?
Ελάχιστοι.
Αυτοί οι ελάχιστοι που το πιστεύουμε μπορούμε να το επιβάλουμε με το ζόρι σε όλους?
Πολύ δύσκολο αν όχι αθέμητο.
Άρα προέχει να δώσουμε πρώτα το παράδειγμα στα παιδιά μας με τη συμπεριφορά μας και την αγάπη μας και αργότερα μπορεί να γίνει πάλι πλειοψηφία η στάση αυτή.
Θέλει δουλειά πολύ.
Όχι γκρίνια και όχι άρνηση σε όλα όσα δεν καταλαβαίνουμε.
Για παράδειγμα τα αγγλικά είναι απαραίτητο εφόδιο στην ζωή των παιδιών.
Γιαυτό και όλοι στέλνουν τα παιδιά τους αγγλικά εδώ και χρόνια.
Τι πειράζει να τα μαθαίνουν μέσα στο σχολείο?
Γλιτώνουν και οι γονείς τα έξοδα για φροντιστήρια.

Ακριβώς όπως λέτε, κύριε

Ακριβώς όπως λέτε, κύριε Φιλανθρωπηνέ. Ο ρόλος της Παιδείας αυτός είναι: να προετοιμάζει τους ανθρώπους, να διδάσκει αρχές και αξίες. Νομίζετε ότι αυτοί που διαφεντεύουν τον χώρο της Παιδείας όλα αυτά τα χρόνια έχουν ενδιαφερθεί για κάτι τέτοιο; Όχι. Και ξέρετε γιατί; Γιατί το σχολείο έχει καταντήσει να είναι ο προθάλαμος του Υπουργείου Εξωτερικών. Στο σχολείο προετοιμάζονται οι συνειδήσεις εκείνες που δεν θα έχουν πρόβλημα να ξεπουλάνε αρχές και αξίες και να θεωρούν οπισθοδρομικούς όλους αυτούς που τόσα χρόνια μιλάνε για πατρίδα και ιστορία. Και η συνέχεια είναι γνωστή. Όποιος μιλάει για αξίες, για ιστορία, για αρχές στολίζεται με διάφορα κοσμητικά επίθετα από τους διαφεντεύοντες τα μέσα ενημέρωσης. Γιατί φαντάζομαι ότι θα έχετε καταλάβει ότι η μόνη γνώμη που είναι έγκυρη και σωστή είναι των διαφόρων τηλεοπτικών αστέρων, οι οποίοι έχουν το θράσος να βγαίνουν στην οθόνη και να προσπαθούν να χειραγωγήσουν τον κόσμο ως προς το τί θα ψηφίσει, μαλλόνοντας εκείνους που τολμούν να ψηφίσουν κάτι με το οποίο δεν συμφωνούν, και αποφασίζοντας ως προς το ποιοί έχουν δικαίωμα να εκφράζουν δημόσια άποψη και ποιοί όχι. Και δεν βρέθηκε κανένα ΕΣΡ να τους κόψει τον αέρα.

7 ώρες βρίσκονται καθημερινά

7 ώρες βρίσκονται καθημερινά στο σχολείο τα δύο παιδιά μου 6 και 7 ετών.Τα βασικά μαθήματα της Γλώσσας και των Μαθηματικών στριμώχνονται προκειμένου να υπάρχει χρόνος για Γυμναστικές, θεατρικές αγωγές, εικαστικά κλπ...Ωραίες ενασχολήσεις δε λέω αλλά όχι να γίνονται εις βάρος των ΒΑΣΙΚΩΝ μαθημάτων.Το μάθημα των υπολογιστών υπάρχει μόνο στο πρόγραμμα αφού δεν υπάρχουν υπολογιστές ή κατάλληλη αίθουσα.Εικαστικά?Κάτι υπερβολικά δίωρα πλεόν της μίας ημέρας τη εβδομάδα.Γυμναστική?3 ώρες την εβδομάδα! Αγγλικά στην πρώτη δημοτικού!!!Εδώ καλά καλά δεν είμαστε ικανοί (λόγω προγράμματος και βιβλίων κι ΟΧΙ δασκάλων) να μάθουμε στα παιδιά σωστά την ελληνική και τρέχουμε να τα μάθουμε αγγλικά!!!Πρώτιστη φροντίδα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι να διδάξει στα παιδιά σωστά ελληνικά και βασικά μαθηματικά.Κατόπιν να αναπτύξει κάποιες δεξιότητες των παιδιών αλλά καθαρά σε δεύτερο στάδιο και οπωσδήποτε όχι να τα ψυχαγωγεί!!!Αφήστε την ψυχαγωγία σε εμάς τους γονείς κύριοι...ή αν επιθυμείτε να την παρέχετε κάντε το με σωστές υποδομές και πρόγραμμα κι όχι στο πόδι!!
Τα παιδιά μου επιστρέφουν σπίτι μετά τις 2 (και είναι 6 κι 7 επαναλαμβάνω!) πτώμα στην κούραση.Πολλές φορές πάνε κατευθείαν για ύπνο χωρίς καν να φάνε!.Και φυσικά το απόγευμα πρέπει να τους μάθω ΕΓΩ και ο άντρας μου όσα τα κακογραμμένα διδακτικά βιβλία δεν παρέχουν στα παιδιά.Ελεύθερος χρόνος?Ελάχιστος! Και μιλάμε για πρώτη και δευτέρα δημοτικού!!!!!!!
Αμ το άλλο???Απαγορεύουν λέει στους δασκάλους να δίνουν εργασία στο σπίτι!!!!Αν αυτή είναι η σύγχρονη εκπαίδευση να την χαίρεστε!!!!Εμείς ως γονείς θα κάνουμε το παν να μορφώσουμε τα παιδιά μας όπως μορφωθήκαμε κι εμείς στην δεκαετία του 70-80.Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει, αγορά βιβλιών, προσωπικό χρόνο και κούραση.Ευτυχώς έχουμε τις γνώσεις και την διάθεση.Αλλοίμονο σε όσους αδυνατούν...Όσο για εκείνους που αδιαφορούν ή συμφωνούν με το μπάχαλο που σήμερα ονομάζεται "εκπαιδευτικό σύστημα" να ξέρουν ότι τα παιδιά τους αργά ή γρήγορα θα τα βρουν μπροστά τους....αλλά κι οι ίδιοι οι γονείς θα έρθει η μέρα που θα αναρωτιούνται τι πήγε στραβά με τα παιδιά τους!!!

Η μόνη απάντηση που έλαβα έως

Η μόνη απάντηση που έλαβα έως τώρα είναι πως το ανοικτό και το κλειστό αναλύτικό πρόγραμμα είναι μπούρδες....Κύριε Νατσιέ, πείτε μας σας παρακαλώ τι εννοείτε όταν λέτε "καλός δάσκαλος"?
Είμαι σίγουρος πως για να το κάνετε θα πρέπει να περιγράψετε και ένα προτεινόμενο πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου, αλλά και του σχολείου (εκεί πλάθεται ο δάσκαλος). Παρακαλώ λοιπόν...