Skip to main content

Κάποιες σκέψεις για την ομιλία Σαμαρά

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/views.module on line 1113.
  • strict warning: Declaration of views_handler_field::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_field.inc on line 1147.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_query::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_query.inc on line 169.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 136.

του Ραφαήλ Καλυβιώτη

                Αποφάσισα να αναφερθώ στην ομιλία του κ. Α. Σαμαρά στην ΔΕΘ, διότι εντυπωσιάστηκα από την πληθώρα άρθρων στο διαδίκτυο, τα περισσότερα εκ των οποίων τα διέκρινε μία ιδιότυπη εμπάθεια ως προς τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Πριν όμως εστιάσω στα επιμέρους στοιχεία της ομιλίας θα ήθελα να υπενθυμίσω εις τους φίλους αρθρογράφους, οι οποίοι κόπτονται για κάποιες φιλελεύθερες παραδόσεις που δήθεν καταπατάει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ότι είναι ο πρώτος αρχηγός κόμματος στην Ελλάδα που εκλέγεται από την βάση με εσωκομματικό αντίπαλο, καθώς επίσης και το γεγονός ότι πάμπολλες από τις απόψεις του ήταν ήδη γνωστές στο ευρύ κοινό το οποίο μαζικώς συμμετείχε για να εκλέξει αρχηγό δύο χρόνια πριν.

Όσον αφορά τώρα την ομιλία του, είναι από τις λίγες φορές που κατατίθεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα το οποίο να διακρίνεται από σαφείς ιδεολογικούς άξονες, κατά τους οποίους η μία ιδεολογική προκείμενη να συνεπάγεται την επόμενη. Επομένως υπάρχει συνοχή είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι με αυτές τις συντηρητικές θέσεις. (Παρεμπιπτόντως συντηρητισμός δεν συνεπάγεται οπισθοδρόμηση στην ορολογία της πολιτικής επιστήμης. Διευκρίνηση απαραίτητη για την Ελληνική “ορθόδοξη” διανόηση, η οποία για γνωστούς-άγνωστους λόγους αγνοεί σημαντικούς συντηρητικούς στοχαστές όπως ο Έντμουντ Μπερκ, ο Ουίλιαμ Πεν, ο Άντον Σμίθ κ.α.).

                Εκκινώντας από τις αρνητικές διαπιστώσεις που θεωρώ ότι είναι παράταιρες σε ένα φιλελεύθερο πρόγραμμα θα χρεώσω στον κ. Σαμαρά την υπερβολική του ευαισθησία στον μικροϊδιοκτήτη ο οποίος συνεχώς βάζει λουκέτο στην επιχείρησή του, αλλά και στους δημοσίους υπαλλήλους που δεν πρέπει να απολυθούν αλλά να μπουν σε εφεδρεία. Διότι όσον αφορά τους μικροϊδιοκτήτες είναι κοινή διαπίστωση ότι σε μία σύγχρονη ανταγωνιστική οικονομία δεν δύναται να υφίσταται τέτοιος μεγάλος αριθμός, την στιγμή που δεν υπάρχει πληθώρα μεγάλων επιχειρήσεων οι οποίες και καλύτερες υπηρεσίες προσφέρουν, αλλά και μεγαλύτερο αριθμό ατόμων απασχολούν. Βεβαίως, ουδείς διανοείται την εξάλλειψη του μικροϊδιοκτήτη. Αντ' αυτού όμως θα ήτο πριτιμώτερο ο αριθμός να είναι μικρότερος και ταυτόχρονα οι προσφερόμενες υπηρεσίες καλύτερες. Από την άλλη, θεωρώ ότι είναι αναπόδραστη η απόλυση ενός μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι κυριολεκτικά παρασιτούν εις βάρος της πλειοψηφίας. Ναι μεν η εργασιακή εφεδρεία αποτελεί μία λογική κατά την οποία οι άνθρωποι αυτοί αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι και όχι σαν αριθμοί (κουλτούρα προπαγανδιζόμενη αισχρά από την άκρα δεξιά του οικονομικού φάσματος, συνεπικουρούμενη από εγχώρια ΜΜΕ) αλλά σε τόσο κρίσιμες καταστάσεις όπως η σημερινή οφείλει η πολιτική να παίρνει λειτουργικές αποφάσεις λαμβάνοντας υπόψιν το σύνολο.

                Ωστόσο, είναι αδύνατον να μην αναφερθούν και κάποιες καινοτομίες οι οποίες απετέλεσαν έκπληξη για έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων που διάβασαν το πρόγραμμα. Τέτοια καινοτομία είναι σύνδεση σε ένα τρίγωνο της ναυτιλίας (ενεργειακής και μη) – οικονομίας - εξωτερικής πολιτικής. Το τρίγωνο αυτό και αλληλοτροφοδοτούμενο είναι αλλά και ενέχει προοπτικές σε ένα μακροπρόθεσμο επίπεδο να αποφέρει πολλά έσοδα, κεφάλαια και την συνεπαγόμενη ισχύ σε ένα στρυφνό γεωστρατηγικό κόμβο στον οποίο οφείλει η Ελλάδα να ηγεμονεύει. Είναι ξεκάθαρη λοιπόν η απάντηση του κ. Σαμαρά στα προτάγματα του στρατηγικού βάθους Νταβούτογλου, ιδίως εφόσον ισχυρίσθηκε ότι θα ανακηρύξει ΑΟΖ.

                Δεύτερον, θετικά αποτιμάται η αναφορά του σε συγκεκριμένες οικονομικές τάξεις οι οποίες είναι δυνατόν να αποτελέσουν τον μελλοντικό αστικό χώρο της Ελλάδος και οι οποίες θα μπορέσουν έπειτα από μία λογική φορολόγηση να προσφέρουν και τις απαραίτητες θέσεις εργασίας. Η ξεκάθαρη αυτή τοποθέτηση είναι θετική αφού είναι από τις λίγες φορές που ένα πρόγραμμα στοχεύει ρητά σε μία ενιαία οικονομική πολιτική, με κύριους “ταξικά” εκφραστές, δίχως να συνυπολογίζεται το κόστος σε ψήφους από άλλες υποομάδες συμφερόντων. Η ρητή δε αναφορά στην προστασία της ιδιοκτησίας ως αναφαίρετο δικαίωμα (αλλά και προέκταση της προσωπικότητος) είναι μία ξεκάθαρη φιλελεύθερη θέση. Είναι κρίσιμο τούτο το σημείο για την διάσπαση της προνεωτερικής σχεδόν και παρωχημένης οικονομικής δομής της κοινωνίας μας.

Για το τέλος άφησα την πιο πολυσυζητημένη τοποθέτηση του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, η οποία έχει να κάνει με τα σχολικά βιβλία και το κατά πόσον αυτά θα πρέπει να καλλιεργούν την εθνική συνείδηση στα ελληνόπουλα. Έχω την αίσθηση, ότι η άποψη αυτή σε οποιοδήποτε άλλο δυτικό έθνος-κράτος , διότι ο κόσμος μας ακόμα από έθνη-κράτη απαρτίζεται, όχι μόνον ακραία δε θα θεωρείτο αλλά μάλλον δεδομένη. Τίποτα παράλογο δεν είχε αυτή η τοποθέτηση του κ. Σαμαρά. Είναι απλώς μία υποκατάσταση της φυσικής ροής των πραγμάτων, εάν σε αυτήν δεν είχε παρεμβληθεί η “εκσυγχρονιστική” ομάδα Σημίτη με πρόταγμα το ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητος και η ανίκανη ιδεολογικά κυβέρνηση Καραμανλή. Κατά τα άλλα η διδαχή της κυρίαρχης κουλτούρας της patria, των αγώνων της και γενικώτερα της ταυτότητός μας όχι μόνον ακραία δεν είναι, αλλά αντιθέτως καταλαμβάνει το κέντρο του ιδεολογικού φάσματος ανάμεσα στον ουτοπικό διεθνισμό της εργατικής τάξης (σύμφωνα με τον οποίο ο προλετάριος δεν έχει πατρίδα, άρα ούτε και έθνος) και τον σχετικισμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης για μία απροσδιόριστα αυτόφωτη καλλιέργεια (δίχως βέβαια να απαντάται ποιος θα κρίνει την ύλη, ποια κριτήρια πρέπει να χρησιμοποιηθούν και εάν οι ιδιώτες γονείς είναι πάντοτε οι κατάλληλοι να αποφασίσουν για τον τρόπο ανατροφής των παιδιών τους). Άλλωστε σε έναν πολυκατακερματισμένο ταυτοτικά κόσμο (με ενδιάμεσες αξίες την κατανάλωση και την εκτροφή της ανάγκης για επιπλέον κατανάλωση), η εθνική ταυτότητα αποτελεί το απαραίτητο ανάχωμα και αντίσταση στην μαζοποιητική κουλτούρα.

                Φυσικά, δεν θα μπω καν στην διαδικασία να σχολιάσω το κατά πόσον πατριώτης, υπερπατριώτης ή πατριδοκάπηλος είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Τέτοιου είδους  δίκη προθέσεων δεν είναι έργο του πολιτικού σχολιαστή. Θα έλεγα δε ότι είναι και αντιδεοντολογικό. Δεν γνωρίζω εάν ο κ. Σαμαράς είναι σε θέση να υλοποιήσει ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα, ιδιαίτερα τη στιγμή που οφείλει να επαναδιαπραγματευτεί με μία Ευρώπη σε σύγχυση και ένα άκαμπτο στις οικονομικές του αντιλήψεις Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν γνωρίζω εάν το πολιτικό του προσωπικό θα είναι επαρκώς ικανό και ανανεωμένο. Ο λαός μας δοκιμάζεται και περνά μία από τις πιο σκοτεινές του ώρες. Οφείλει να ενημερώνεται, οφείλει να αποκτήσει την αρετή της υπομονής και κυρίως οφείλει όταν έλθει η ώρα να συμμετάσχει. Ο Τοκβίλ έλεγε ότι οι υπερβολικές προσδοκίες σε κρίσιμες καμπές της Ιστορίας οδηγούν τα έθνη σε αυτοκαταστροφή. Ας το έχουμε υπόψιν.

Ο Σαμαράς θα γραφτεί με

Ο Σαμαράς θα γραφτεί με έντονα γράμματα στη νεοελληνική ιστορία επειδή θα θέσει εκτός πολιτικής τις τρεις πολιτικές οικογένειες δεινοσαύρων της χώρας μετά από 60 χρόνια.

1. Διαδέχθηκε τον ανηψιό Καραμανλή στη ΝΔ και τελείωσε μια και καλή με τους Καραμανλήδες

2. Νίκησε την κόρη Μητσοτάκη στη διαδοχή, την εξώθησε εκτός κόμματος και μετά την επικείμενη αποτυχία της θα τελειώσει με τους Μητσοτάκηδες. Απομεινάρι ο Κυριάκος που όμως εγκαίρως αποστασιοποιήθηκε από την οικογένεια και χαράσσει τη δική του πορεία εντός ΝΔ. Χωρίς ελπίδα όμως για μεγάλο πόστο.

3. Θα νικήσει τον εγγονό και υιό Παπανδρέου στις επόμενες εκλογές και θα τελειώσει μια και καλή και με τους Παπανδρέου

Η μοίρα του τον έφερε ή θα τον φέρει να δείχνει τη δική του πλάτη στα μούτρα του τελευταίου απογόνου των τριών οικογενειών.

Ελπίζω στα επόμενα 60 χρόνια να μην ξαναδούμε όχι απλώς Καραμανλήδες, Μητσοτάκηδες ή Παπανδρέου, αλλά να μη δούμε επανάληψη κανενός επωνύμου. Ούτε και Σαμαρά. Ένας φτάνει. Πώς έλεγε ο ΓΑΠ ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια. Ένας πολιτικός το πολύ από κάθε οικογένεια.

Δε σημαινει απαραίτητα ότι η

Δε σημαινει απαραίτητα ότι η εκλογή του Σαμαρά τον διαφοροποιεί και από την υπόλοιπη σαπίλα της Ν.Δ. ή αυτόματα τον χρίζει σωτήρα και ανιδιοτελή.

Παπαδιαμάντης Αθανάσιος

Κύριε Κοζανίτη είχαμε κάποτε

Κύριε Κοζανίτη είχαμε κάποτε μιά καλή συζήτηση περί Σαμαρά. Πέρασε κάμποσος χρόνος από τότε. Και πρέπει να σας πω ότι βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το πως λειτούργησε ο χρόνος αυτός στις απόψεις μας. Εγώ δεν έχω κουράγιο ούτε να ασχοληθώ πλέον, εσείς δείχνετε ενθουσιασμένος από μιά ανούσια κατάληξη πολιτικών διαδρομών στην οποία (νομίζω πως) το ανάστημα του Σαμαρά δεν παίζει κανένα ρόλο.

Ομολογώ πως δεν έχω το κουράγιο να γράψω τι με απογοήτευσε απόλυτα - θα έπρεπε να γράφω πολύ ώρα, και αν έπρεπε να γίνω επιγραμματικός ίσως μου έπαιρνε και περισσότερη. Ισως εσείς όμως, να μπορείτε να σημειώσετε τι είναι αυτό που μετέτρεψε (και) τις δικές σας επιφυλάξεις σε τόσο ενθουσιώδη διάθεση.

Ισως χάνω κάτι σημαντικό.

Φιλικά,
Γιάννης Μικρός

Ὅ,τι καὶ νὰ λέει ὁ κύριος

Ὅ,τι καὶ νὰ λέει ὁ κύριος Σαμαρᾶς, φέρει τὸ στῖγμα ὅτι, μὲ τὸ κράτος στὰ πρόθυρα χρεωκοπίας καὶ καταστροφῆς, ἐκεῖνον τὸν ἀπασχολοῦσε πρωτίστως τὸ νὰ γίνει πρωθυπουργός. Ποντάρει στὸ ὅτι θὰ τὰ ξεχάσουμε. Μπορεῖ νὰ τὸ ξεχάσουν οἱ πολλοί, ἀλλὰ οι σκεπτόμεθα πατριωτικά, θὰ τὸ θυμόμαστε.

Γιάννη Μικρέ, που τον είδατε

Γιάννη Μικρέ, που τον είδατε τον ενθουσιασμό; είστε νομίζω ο εξυπνότερος ανάμεσά μας. Εγώ μία επισήμανση έκανα ως παρατηρητής. Γεγονός ότι έδειξε την πλάτη του στον Καραμανλή και στην Μπακογιάννη. Πιθανότατη υπόθεση εργασίας ότι θα κάνει το ίδιο στον Παπανδρέου.

Αυτό δε σημαίνει ότι επιμένω να διατηρώ πράγματι ελπίδες στον Σαμαρά και ουδέποτε το έκρυψα. Όμως δεν διεφάνη από το ανωτέρω σχόλιό μου.

Γεώργιε, θα ήθελα να μου εξηγήσετε αυτό το «πρωτίστως τον απασχολούσε να γίνει πρωθυπουργός». Διότι εγώ την κρίσιμη στιγμή άλλη απασχόληση είδα. Πρώτον ήταν ο μόνος που προέβλεπε από το καλοκαίρι του 2010 την αποτυχία του Μνημονίου και σήμερα άπαντες συμφωνούν με αυτά που έλεγε εκείνος τότε (εννοώ την κυβέρνηση, τους ξένους και τον σοβαρό οικονομικό τύπο της Ευρώπης). Και δεύτερον, όταν κατέρρευσε ο ΓΑΠ το μόνο που ζήτησε ο Σαμαράς ήταν να μην είναι ο ίδιος ο ΓΑΠ πρωθυπουργός, αλλά και να καταργήσει 1-2 νόμους, πχ την ιθαγένεια. Ο ΓΑΠ το δέχτηκε για λίγες ώρες και επανήλθε με μακρά διάρκεια κοινής κυβέρνησης, την οποία δέχθηκε ο Σαμαράς. Κατόπιν ο ΓΑΠ άλλαξε γνώμη για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν στις περιφερειακές εκλογές. Εξηγήστε λοιπόν τι εννοείτε.

Προς όλους. Δείτε την εκπομπή του Παπαχελά με τον Λαζαρίδη για να πάρετε μία ιδέα της ποιότητας των ανθρώπων γύρω από τον Σαμαρά.

http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=219695

Ὅταν καιγόταν ἡ χώρα, ὅταν

Ὅταν καιγόταν ἡ χώρα, ὅταν ἀπεῖχε λίγες ὧρες ἀπὸ τὴν χρεωκοπία, ὁ Σαμαρᾶς προέβλεπε ὅτι τὸ Μνημόνιο θὰ ἀποτύχει. Χαρὰ στὴν πρόβλεψη ! Ἀξία θὰ εἶχε νὰ πρότεινε κάτι διαφορετικὸ τότε. Φυσικὰ δὲν τὸ πρότεινε διότι τίποτε ἄλλο δὲν μποροῦσε νὰ γίνει τότε. Ὀρθολογικῶς ἐπέλεξε νὰ σώσει, τοὐλάχιστον, τὸν ἑαυτό του καὶ τὸ κόμμα του. Ἐπειδὴ, λοιπόν προέβλεψε, μαζὶ μὲ πολλοὺς ὅτι «οἱ Μῆδοι, ἐπὶ τέλους θὰ διαβοῦνε» καὶ τὄβαλε στὰ πόδια, δὲν μπορεῖ νὰ τὸν 'πεῖ κανεὶς Ἕλληνα πατριώτη. Ἡ Ἑλληνικὴ στάση εἶναι ἄλλη. Ἀλλὰ καὶ τὴν προσωπική του ἱστορία πρόδωσε, ἀφοῦ δὲν εἶχε τὸ σθένος νὰ κρατήσει τὴν πατριωτικὴ στάση ποὺ κράτησε ἐνάντια στοὺς πολλοὺς τότε «φρονίμους» στὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας.
Ἀλλὰ καὶ μετά, ἐξακολούθησε νὰ κλείνει τὸ μάτι στὸν «ἀγαπητὸ Θύμιο. τῶν ταξιτζήδων καὶ σὲ ὅλο τὸν ὑπόλοιπο κρατοδίαιτο συρφετὸ τοῦ νέου ἐγωισμοῦ, ἀντὶ νὰ ἀντιταχθεῖ σθεναρά, ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει ἕνας πατριώτης.
Πᾶμε και στὴν πρόταση συγκυβερνήσεως. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Σαμαρᾶς τὴν διοχέτευσε στὸν τύπο γιὰ νὰ τὴν «κάψει». ἀλλὰ καὶ ἡ ἀποδοχὴ χωρίς σχεδὸν ὅρους, ὅπως τὴν περιγράφετε, μαρτυρεῖ ὅτι ὅλη τὴν ἀντιμνημονιακὴ ρητορεία ὁ Σαμαρᾶς τὴν ἀνταλλάσσει μὲ μερίδιο στὴν ἐξουσία.
Ὅσον ἀφορᾶ τὸν κύριο Λαζαρίδη, δὲν ἀποκλείω νὰ διαθέτει ἐγκέφαλο. Στὴν συγκεκριμένη συνέντευξη, ὅμως, μεριμνᾶ ἐπιμελῶς νὰ κρύψει αὐτὴν τὴν πιθανότητα στὴν ἀγωνία του νά στοιχηθεῖ στὴν κομματικὴ γραμμή. Αὐτὸ τὸ φαινόμενο εἶναι κακὴ ἀπομίμηση τῶν χειροτέρων ὑποθηκῶν τοῦ Ἀνδρεοπαπανδρεϊκοῦ πασοκισμοῦ. Μπορεῖ νὰ σὲ φέρει στὴν ἐξουσία, ἀλλὰ ἐξασφαλίζει ὅτι ὅταν φθάσεις ἐκεῖ θὰ κάνεις ἀνοησίες χειρότερες ἀπὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ. Καὶ βάφει καί τὸ μαλλί !

Το ένα εκ των δύο κομμάτων

Το ένα εκ των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα και στήριξε με όλες του τις δυνάμεις την μία δυναστεία των "κληρονομικώ δικαίω" ηγεμόνων, τώρα πανηγυρίζει επειδή προβλέπει την ανατροπή των δυναστειών (!!!). Τα επτά χρόνια, που έχουν παρέλθει από την προσδοκώμενη "επανίδρυση" και το "νοικοκύρεμα", σε ορισμένους φαντάζουν ως αιώνες, που επιτρέπουν το θάψιμο των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Σε προηγούμενη ανταλλαγή απόψεων είχα επακριβώς αναφέρει τι ανέμενα από τον κο Σαμαρά να πράξει, στο κόμμα του κατ' αρχήν, και κυρίως να καλέσει τον "σιωπηλό πρίγκηπα" της Ραφήνας και την ακολουθία του να δώσουν λόγο για τα κυβερνητικά τους πεπραγμένα. Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος πιθανόν έχει τις καλύτερες προθέσεις, αλλά δεν μπορεί και δεν θέλει να συγκρουστεί με στελέχη της παράταξής του, περιλαμβανομένου και του κου Αβραμόπουλου, που μονίμως εμφανίζεται δίπλα του. Η σημειολογία είναι προφανής, όπως και η εγγύηση της αποτυχίας. Το νέο κρασί δεν μπαίνει σε παλαιούς ασκούς.
Επιτέλους, ας συνειδητοποιήσουν οι πολιτευόμενοι ότι ο καιρός που η εξουσία στην Ελλάδα ήταν το ποθούμενο και η αφορμή της λαφυραγωγίας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Αυτή την στιγμή η εξουσία δεν είναι απλώς "καυτή πατάτα", αλλά ωρολογιακή βόμβα, που έχει ξεκινήσει την αντίστροφη μέτρηση. Για του λόγου το αληθές ο ίδιος ο λαλίστατος αντιπρόεδρος σχεδόν ικέτεψε τους βουλευτές του κόμματός του να ρίξουν την κυβέρνηση, προσπαθώντας μάταια να μεταθέσει τις αναντίρρητες ευθύνες στους εξ ορισμού ανεύθυνους. Έστω ότι ο κος Σαμαράς επιτυγχάνει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση την επομένη των εκλογών. Το σκάφος δεν χρειάζεται πλέον απλώς συνετό κυβερνήτη, αλλά πρωτίστως πρέπει να επανέλθει σε λειτουργική κατάσταση, διότι αυτή την στιγμή όλα τα ζωτικά συστήματα έχουν καταρρεύσει. Οι επιλογές είναι δύο : ή θα επιβάλει την κρατική βούληση με κάθε μέσο και κόστος, ή θα επιδιώξει συνεργασία. Τη δεύτερη πιθανότητα την τορπιλίζει συνεχώς, άρα του απομένει μόνο η πρώτη. Η αιθεροβατούσα Αριστερά μπορεί να τρίβει με ικανοποίηση τα χέρια της για το πολυπόθητο χάος. Ο κος Σαμαράς έχει μία και μόνη επιλογή για να αποδείξει την δήθεν υπάρχουσα βούλησή του για ανατροπή του κατεστημένου και των δυναστειών : διάλυση της Ν.Δ., δημιουργία νέου φορέα με άφθαρτα πρόσωπα της επιλογής του και πλήρης αποδέσμευση από τα βαρίδια και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Αν είχε το θάρρος θα το είχε ήδη πράξει. Συνεπώς, όσοι ελπίζουν κάτι από αυτόν ας κρατάνε μικρό καλάθι.

Αγαπητέ Κοζανίτη, αποσύρω τα

Αγαπητέ Κοζανίτη, αποσύρω τα περί ενθουσιασμού, μπορεί να σας αδικώ πράγματι. Απλώς δεν θεωρώ ιδιαίτερη επιτυχία του Σαμαρά την επικράτηση επί του καταρρεύσαντος Καραμανλή ούτε επί της συμπαρασυρθείσας και συνενόχου κυρίας Μπακογιάννη.

Τόσο ο Παπανδρέου όσο και ο Σαμαράς, αμφότεροι λόγω ανεπαρκούς προσωπικότητας και ικανοτήτας, έκαναν τα μοιραία λάθη τους πολύ πριν ανέλθουν στην εξουσία:

Ο μεν πρώτος κοπροσκύλαγε στην αντιπολίτευση αντί να προετοιμάζεται καίτοι ήταν ηλίου φαεινότερο ότι θα κέρδιζε τις εκλογές. Και επιπλέον κατέβηκε σ' αυτές με σημαία το "λεφτά υπάρχουν". Δεν χρειάζομαι θεωρίες συνομωσίας: Η αγνή , παρθένα ανικανότητα είναι επαρκής εξήγηση των δύο αυτών καταστροφικών επιλογών.

Ο δεύτερος παραλαμβάνει ένα ενοχικό κόμμα με νωπή, βροντώδη εντολή από τη βάση του να αλλάξει τα πάντα. Είναι πανίσχυρος. Εχει (;) το άλλοθι της απουσίας του από το έγκλημα της πρόσφατης διακυβέρνησης. Δεν έχει το βαρύ καθήκον της λήψης κυβερνητικών αποφάσεων. Και τι κάνει; Παίζει τις κουμπάρες! Διατηρεί..., άντε να μη πω ποιούς διατηρεί γύρω του και τι ακριβώς ξύνουν αυτοί. Δεν έχω δεί την εκπομπή που αναφέρεστε, θα το κάνω. Αλλά να σας πω και μιά κουβέντα τώρα;

Εάν κάνω τόσο λάθος και οι άνθρωποι γύρω του είναι ικανοί τότε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα απ' ότι φανταζόμουν...

Ας είναι. Βαριέμαι να τα ξαναλέω, η διαδρομή του είναι απογοητευτική, μια θλιβερή, λαϊκίστικη προχειράτζα. Χωρίς να έχει να αντιμετωπίσει και κάτι δύσκολο μεταξύ μας. Γιατί τα περί "προβλέψεων" αποτυχίας του Μνημονίου (σιγά τ' αυγά!) και τα περί της "σύγκρουσης με τους Ευρωπαίους" τα ακούω βερεσέ. Ποιά θα ήταν η εναλλακτική του αν τον κλάνανε οι Ευρωπαίοι (όπως και έπραξαν), μπορείτε να μου πείτε;

Δεν αρνούμαι ότι ο ηγέτης μπορεί να αναδειχθεί κάτω από τελείως ιδιαίτερες περιστάσεις. Δεν αρνούμαι ότι μπορεί (δεν το πιστεύω καθόλου, αλλά ποιός ξέρει;), ως πρωθυπουργός (αν, και όποτε, και με όποιες συνθήκες γίνει) να δείξει άλλες ικανότητες. Με τη μικρή διαφορά, ότι τα πρωθυπουργικά καθήκοντα δεν είναι βάρδια. Απαιτούν μια προπαρασκευή, πολιτική κι επιτελική, αυτή ακριβώς που θα καθορίσει και την αντιπολιτευτική διαδρομή. Κι αυτή η διαδρομή θα θεμελιώσει ή θα υποθηκεύσει και την πρωθυπουργική θητεία. Θα προσδώσει στον ηγέτη την δέουσα αξιοπιστία προκειμένου να επιτελέσει έργο ή θα τον κάνει περίγελο (βλέπε "επανίδρυση", "νοικοκύρεμα", "σεμνά", "ταπεινά", "λεφτά υπάρχουν") και ανίκανο να μοιράσει δυό γαιδάρων άχυρα ακόμα κι αν ποτέ το επιχειρήσει.

Φιλικά,
Γιάννης Μικρός