Skip to main content

Ήρθε το τέλος του καπιταλισμού;

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/views.module on line 1113.
  • strict warning: Declaration of views_handler_field::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_field.inc on line 1147.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_sort::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_sort.inc on line 165.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::query() should be compatible with views_handler::query($group_by = false) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 587.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Non-static method views_many_to_one_helper::option_definition() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/handlers/views_handler_filter_many_to_one.inc on line 23.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_query::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit($form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_query.inc on line 169.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /hermes/bosnaweb05a/b707/ipw.antibaro/public_html/neo/drupal6.20/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 136.
Posted in




            Επιχειρώντας να αναλύσουν την διεθνή οικονομική κρίση έσπευσαν κάποιοι, και όχι από τους ορκισμένους εχθρούς του καπιταλισμού, να προβλέψουν το σύντομο τέλος του. Δειλά-δειλά παρουσίασαν τα τρωτά του καπιταλιστικού συστήματος και της λεγόμενης οικονομίας της αγοράς ή φιλελεύθερης οικονομίας, για να καταλήξουν στην άποψη ότι πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες να ισχυροποιηθεί εκ νέου το κράτος.



            Όπως γράψαμε σε πρόσφατο άρθρο, ο καπιταλισμός είναι αντιανθρώπινο σύστημα, το οποίο στοχεύει στην καταλήστευση των πολλών για να θησαυρίσουν οι ελάχιστοι εκλεκτοί του συστήματος, οι αδηφάγοι κεφαλαιοκράτες. Από την εφαρμογή του συστήματος (19ος αιώνας) ο πλανήτης έζησε τη φρικτή ανατροπή, στο όνομα της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Λαοί εξανδραποδίστηκαν (μέσω της αποικιοκρατίας) και εξανδραποδίζονται (μέσω των πολέμων, της προσφυγιάς, της αθρόας μετανάστευσης και του εμπορίου ανθρώπων, ως εργατών και πορνών). Τα 10.000.000 – 15.000.000 παιδιά που πεθαίνουν κάθε έτος από πείνα ή εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες και το 1.000.000.000 συνάνθρωποί μας που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό δεν είναι στοιχεία αρκετά για να καταδικάσουν ανεπιφύλακτα τον καπιταλισμό ως υπεύθυνο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;  

Δυστυχώς όμως ως σήμερα το σύστημα είχε υιοθετήσει κάποιους λαούς και τους είχε καταστήσει προνομιούχους. Ήσαν αυτοί, οι οποίοι καρπούνταν μικρό μέρος της λείας που οι πάμπλουτοι αποκόμιζαν από την καταλήστευση των φτωχών και καταφρονεμένων του πλανήτη. Αυτοί οι λαοί πρόβαλλαν στην κορυφή της κλίμακας του πίνακα με το κατά κεφαλήν εισόδημα, είχαν την ευχέρεια να ζουν με κάθε άνεση,       να κυκλοφορούν με πολυτελή αυτοκίνητα, να κάνουν πολυέξοδες διακοπές και να γνωρίζουν ελάχιστα για το δράμα δισεκατομμυρίων συνανθρώπων τους.

Ξαφνικά το σύστημα, ως οργανισμός που προσβάλλεται από αυτοάνοσο νόσημα, φάνηκε να στρέφεται και κατά των πολιτών των προνομιούχων λαών! Βέβαια η μεταστροφή αυτή δεν υπήρξε και τόσο ξαφνική, αν μελετήσουμε σε βάθος τα συμβάντα. Κατ’ αρχήν, όπως γράψαμε και σε άλλα άρθρα, εξέλιπε το αντίπαλο δέος του κομμουνισμού, συνεπώς το σύστημα είχε πλέον την ευχέρεια να ανοίξει νέα μέτωπα. Πέραν αυτού, έχει επέλθει τέτοια απομύζηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των φτωχών χωρών, ώστε τα κέρδη να μειώνονται διαρκώς, καθώς οι άφρονες πλούσιοι δεν συνειδητοποίησαν στην απληστία τους, ότι περιόρισαν σημαντικά τις αγορές προς διάθεση των προϊόντων τους. Και το σύστημα έχει ως θεμέλιο λίθο τον καταναλωτισμό. Χωρίς διαρκή παραγωγή, ακόμη και αχρήστων προϊόντων, και διαρκή κατανάλωση, το σύστημα δεν επιβιώνει.

Επιχειρήσεις μετακίνησης των αποταμιεύσεων των ευκαταστάτων προς τα θησαυροφυλάκια των ολιγαρχών οργανώθηκαν κατά καιρούς με επιτυχία μέσω του χρηματιστηρίου. Τα συμβάντα στη χώρα μας είναι σχετικά πρόσφατα. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία ακόμη σοβεί, ήταν επιχείρηση κατά πολύ πιο φιλόδοξη, αφού ως στόχο είχε την μετακίνηση κατά πολύ μεγαλυτέρων ποσών και μάλιστα διεθνώς! Είναι άκρως εκπληκτικό ότι πολύς ο λόγος που γίνεται για τους χαμένους. Μας λέγουν για την αύξηση της στρατιάς των ανέργων, που ξεπερνά κατά πολύ αυτούς της κλασικής θεωρίας του καπιταλισμού περί «λελογισμένης» και «ελεγχόμενης» ανεργίας! Μας λέγουν ακόμη για πρώτη φορά ότι στο οικονομικό παιχνίδι χαμένοι είναι, πέρα από τους μικροεπενδυτές, και ισχυροί οικονομικοί οργανισμοί, όπως τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες. Ένα όμως, το πλέον σημαντικό δεν μας το αποκαλύπτουν: Ποιος τέλος πάντων κέρδισε από την απάτη, την τόσο καλοστημένη; Δεν χάθηκε χρυσός στα βάθη του ωκεανού ούτε έγιναν παρανάλωμα πυρός τραπεζογραμμάτια ή ομόλογα. Προφανώς το χρήμα κύλισε σε κάποια θησαυροφυλάκια, τα οποία πλέον πρέπει να ανοικοδομηθούν εκ νέου για να χωρέσουν τα κλοπιμαία του κόσμου.

Οι κυβερνήσεις αντέδρασαν πάραυτα με μέτρα υπέρ των οικονομικά ισχυρών. Πρώτη η αμερικανική, αντί να βοηθήσει εκείνους που έχασαν την κατοικία τους, λόγω αδυναμίας εξόφλησης του δανείου, ενίσχυσε τις τράπεζες που φαίνεται να τιμωρήθηκαν (είναι όμως πράγματι έτσι;) και κινδύνευαν με χρεωκοπία, που αν συνέβαινε οι επιπτώσεις, υποστηρίζεται, θα ήσαν σοβαρότερες. Το παράδειγμα των ΗΠΑ έσπευσαν να υιοθετήσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Καμμιά δεν έκανε λόγο για κατάρρευση του συστήματος. Κανείς δεν μίλησε σοβαρά για χρεωκοπία. Πολύ περισσσότερο κανείς δεν τόλμησε να καταγγείλει την απάτη σε βάρος των λαών. Κρίση είναι και θα περάσει εγγυώνται οι επαΐοντες. Μάλιστα βρήκαν και τον αποδιοπομπαίο τράγο. Είναι τα golden boys, τα παιδιά του λαού, που με τις λαμπρές τους σπουδές στην οικονομία και αλλού, έγιναν διεκπεραιωτές των συμφερόντων των πλουτοκρατών. Αλλά πρέπει να είμαστε ιδιαζόντως αφελείς, για να πιστέψουμε ότι, είναι δυνατό κολοσσοί να καταρρεύσουν από τους υψηλούς μισθούς κάποιων στελεχών!

Οι κυβερνήσεις σκληραίνουν τη στάση τους, ως ποντίκια που βρυχώνται, προς τους πανίσχυρους πλέον τραπεζίτες. Παράλληλα παροτρύνουν τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους απόκληρους της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, να επιχειρήσουν για μία ακόμη φορά. Εγγυώνται με χρήματα του Δημοσίου τα δάνεια που θα δοθούν προς αυτούς, ώστε να μην διακινδυνέψουν οι τράπεζες. Ποιος όμως θα εγγυηθεί στον μικροεπιχειρηματία ότι δεν θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπος με τον μηχανισμό κατάσχεσης; Γίνεται λόγος ακόμη, για πρώτη φορά κατά τα τελευταία έτη, για αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, αφού το κράτος διασύρθηκε ως ανίκανος επιχειρηματίας!

Αν λάβουμε υπ’ όψη ότι ακόμη δεν μας τα πήραν όλα και ότι επέτυχαν να μειώσουν επικίνδυνα τη μνήμη των λαών, όχι μόνο την ιστορική αλλά και των οικονομικών παθημάτων τους, είναι πολύ πιθανό οι ίδιοι κύκλοι σε σύντομο χρονικό διάστημα να επιχειρήσουν και νέα λεηλασία. Και τι θα γίνει όταν πλέον οι στρατιές των ανέργων γονατίσουν τα, έτσι και αλλιώς, θνήσκοντα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοικοκυριά στο σύνολό τους θα είναι χρεωμένα και η αγοραστική, κατά συνέπεια, δύναμη σμικρυνθεί, ώστε να παραλύσει την αγορά; Βέβαια οι επαΐοντες είναι καθησυχαστικοί! Το ερώτημα είναι, ποιος πλέον τους πιστεύει.

Θα έχουμε τότε μία επάνοδο προς σύστημα κρατικού παρεμβατισμού και επανασύσταση του κράτους πρόνοιας ή μια κατάπτωση σε μορφή ολοκληρωτισμού, την οποία το καπιταλιστικό σύστημα χρησιμοποίησε κατά καιρούς για την εξυπηρέτηση του. Οι υλιστές φαίνονται αισιόδοξοι, καθώς σύμφωνα με τον Καμύ, το μέλλον συνιστά γι’ αυτούς τη μόνη υπερβεβαιότητα, και αποδέχονται την κυκλική πορεία στο ιστορικό γίγνεσθαι. Οι χριστιανοί πιστεύουμε στο τέλος της ιστορίας. Και ναι μεν δεν γνωρίζουμε πότε θα έρθει αυτό, ο Κύριός μας όμως μας συμβούλεψε να διακρίνουμε τα σημεία των καιρών.

Το οικονομικό πρόβλημα είναι πρόβλημα πρωτίστως ηθικό, συνεπώς είναι άκρως παράλογο να ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες, σε εποχή που ο άνθρωπος επιχειρεί την αποϊεροποίηση των πάντων. Καλό είναι να ετοιμαζόμαστε για το χειρότερο.


                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»        

.